W praktyce kosztorysowanie robót związanych z wykonywaniem mieszanek betonowych opiera się na identyfikacji głównych źródeł kosztów, czyli nakładów niezbędnych do wykonania zadania. Najbardziej podstawowy, "rdzeniowy" podział to: materiały, robocizna i sprzęt (często skrótowo nazywane RMS).
Materiały to wszystko, co zostaje zużyte lub wbudowane: składniki mieszanki (np. cement, kruszywo, woda), ewentualne domieszki i dodatki, a także materiały pomocnicze, jeśli są potrzebne w danej pozycji kosztorysowej. Ich pominięcie zaniża koszt w oczywisty sposób.
Robocizna obejmuje czas pracy pracowników potrzebnych do przygotowania, transportu, ułożenia i pielęgnacji mieszanki (w zależności od zakresu robót). To element często niedoszacowany, bo bywa mylony z "ogólną pracą na budowie", a w kosztorysie powinien być przypisany do konkretnej czynności.
Sprzęt to koszt użycia maszyn i narzędzi, np. betoniarek, wibratorów do zagęszczania, pomp do betonu czy środków transportu wewnętrznego. W wielu robotach betoniarskich sprzęt jest kluczowy, więc jego brak w kalkulacji może istotnie zafałszować wynik.
Odpowiedzi obejmujące tylko dwa elementy (np. "Koszt materiałów i robocizny", "Koszt materiałów i sprzętu", "Koszt robocizny i sprzętu") są typowymi zaniżeniami: pomijają jedną z trzech podstawowych grup nakładów. Na egzaminie warto pamiętać zasadę: jeśli pytanie dotyczy kosztorysu robót, a nie wskazuje "wyłącznie" jednego składnika, to standardowo należy uwzględnić komplet podstawowych składowych kosztu.
