Przy rozcieńczaniu roztworów w dekontaminacji kluczowa jest zasada zachowania ilości substancji czynnej: po rozcieńczeniu ilość substancji (w ujęciu "procent × objętość") ma pozostać taka, jak wynika z wymaganej objętości końcowej i stężenia docelowego.
Dlatego używa się zależności C₁×V₁=C₂×V₂, gdzie:
- C₁ – stężenie roztworu wyjściowego (tu 10%),
- V₁ – objętość roztworu wyjściowego, którą trzeba odmierzyć,
- C₂ – stężenie roztworu docelowego (tu 5%),
- V₂ – objętość końcowa roztworu (tu 1 litr = 1000 ml).
Podstawienie danych: 10% × V₁ = 5% × 1000 ml. Po przekształceniu: V₁ = (5/10) × 1000 ml = 500 ml. Oznacza to, że trzeba odmierzyć 500 ml środka 10%.
Następnie oblicza się ilość wody jako dopełnienie do objętości końcowej: 1000 ml − 500 ml = 500 ml wody.
Kontrola wyniku pomaga uniknąć typowych pomyłek: 500 ml roztworu 10% zawiera 50 ml "czystej substancji" (10% z 500 ml), a 50 ml w 1000 ml to 5%. Odpowiedzi z mniejszą ilością koncentratu (np. 50 ml) prowadzą do stężeń rzędu 0,5%, czyli zbyt niskich i potencjalnie nieskutecznych w praktyce.
W pracy warto pamiętać także o zasadach bezpieczeństwa i jednorodnego mieszania: roztwór przygotowuje się dokładnie, a proporcje zawsze weryfikuje obliczeniem lub szybkim sprawdzeniem "ile % wyszło" po rozcieńczeniu.
