W oznaczeniach norm spotkasz często kilka członów, które opisują źródło normy i ścieżkę jej przyjęcia w danym kraju. W zapisie PN-EN ISO 9001 każdy element ma znaczenie:
- ISO wskazuje, że pierwotnie jest to norma międzynarodowa opracowana przez organizację ISO.
- EN oznacza, że ta norma została przyjęta na poziomie europejskim jako norma europejska (wdrożona w systemie EN).
- PN informuje, że norma europejska została wprowadzona do zbioru Polskich Norm, czyli ma krajowe wdrożenie i obowiązuje jako dokument normalizacyjny stosowany w Polsce.
Dlatego poprawne jest stwierdzenie: "Norma międzynarodowa, europejska i krajowa" – bo to ta sama treść normy funkcjonująca jednocześnie na trzech poziomach (ISO → EN → PN).
Pozostałe odpowiedzi są niepełne, bo każda z nich uwzględnia tylko jeden człon oznaczenia:
- "Norma międzynarodowa" pomija fakt, że norma została także przyjęta jako EN i wdrożona jako PN.
- "Norma europejska" ignoruje, że bazą jest dokument ISO oraz że w Polsce funkcjonuje jako PN.
- "Norma krajowa" zawęża znaczenie do PN, nie zauważając, że jest to krajowe wdrożenie normy europejskiej o źródle międzynarodowym.
W praktyce zawodowej (także w produkcji i obróbce metali) umiejętność czytania takich oznaczeń pomaga szybko ocenić, czy dany standard jakości jest lokalny, czy wynika z uznanych, szerzej stosowanych wymagań systemowych.
