W kosztorysie podstawową jednostką zapisu jest pozycja kosztorysowa. Czasem, ze względu na czytelność zestawienia lub potrzebę raportowania na wyższym poziomie szczegółowości, kilka pozycji można scalić w jedną pozycję zbiorczą. Taka operacja to agregacja, czyli łączenie wielu elementów w większą całość (zbiór, grupę, sumę).
Pozostałe terminy są podobne "brzmieniowo", ale opisują inne operacje:
- Interpolacja dotyczy wyznaczania wartości pośrednich pomiędzy znanymi punktami (np. gdy masz dane dla dwóch wielkości i chcesz oszacować wartość "pomiędzy"). To nie jest mechanizm porządkowania kosztorysu przez łączenie pozycji.
- Ekstrapolacja polega na szacowaniu wartości poza zakresem znanych danych (np. przewidywanie kosztu dla większego zakresu na podstawie trendu). To również nie jest nazwa czynności polegającej na połączeniu kilku pozycji w jedną.
- Generalizacja oznacza uogólnianie cech lub wniosków (np. przejście od szczegółu do ogółu). W praktyce można potocznie mówić o "uogólnieniu" kosztów, ale terminem właściwym dla technicznego scalania pozycji w kosztorysie jest agregacja.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą wskazówkę: gdy chodzi o sumowanie i grupowanie elementów kosztorysu (pozycji, kosztów cząstkowych), szukaj pojęcia z rdzeniem "agreg-", które wprost oznacza łączenie w zbiór.
