Kosztorys wykonania form drukowych powinien opierać się na tych parametrach, które bezpośrednio determinują sposób przygotowania form i zakres prac w przygotowalni. Dlatego właściwy zestaw obejmuje: technikę drukowania (bo różne techniki wiążą się z innymi wymaganiami wobec form), technologię wykonania form (czyli sposób ich przygotowania w danym procesie) oraz format drukowania (bo rozmiar wpływa na zużycie materiału, czas przygotowania i organizację pracy).
Odpowiedź zawierająca nakład i klasyfikację produktu poligraficznego jest myląca: nakład jest ważny dla kosztu druku jako produkcji (ilości), ale nie jest parametrem opisującym wykonanie samej formy. Klasyfikacja produktu może wspierać opis zlecenia, jednak nie jest parametrem technologicznym wykonania form.
Wariant z podłożem drukowym oraz odbitką proof dotyczy raczej doboru materiału i kontroli/akceptacji barwy w procesie przygotowania/realizacji druku. Podłoże wpływa na ustawienia druku i efekt końcowy, a proof jest narzędziem weryfikacji/akceptacji, ale nie definiują one technologii wykonania form.
Wariant łączący technologię wykonania form z naddatkiem technologicznym i podłożem miesza poziomy procesu: naddatki i materiały są istotne w planowaniu produkcji i oprawy/wykończenia, jednak przy kosztorysie wykonania form kluczowe są parametry bezpośrednio związane z przygotowaniem formy i jej wymiarami oraz zgodnością z techniką drukowania.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się "kosztorys wykonania form", szukaj odpowiedzi opisujących proces przygotowalni i format, a nie parametrów nakładu, podłoża czy narzędzi kontroli jakości.
