W tego typu zadaniu klient płaci łączny koszt obsługi, który zwykle składa się z dwóch głównych części:
- robocizna (czas pracy mechanika wyrażony w roboczogodzinach pomnożony przez stawkę za 1 rbh),
- części i materiały eksploatacyjne (np. filtr, olej, płyn, drobne materiały) ujęte jako oddzielne pozycje w tabeli.
Krok 1: oblicz robociznę. Skoro łączny czas pracy wynosi 3,5 roboczogodziny, to koszt robocizny to: 3,5 × (stawka za 1 rbh z tabeli). To kluczowy etap, bo najczęstszy błąd polega na dodaniu "3,5" do kwot lub potraktowaniu 3,5 jak 3.
Krok 2: zsumuj wartości wszystkich pozycji części i materiałów z tabeli. Ważne jest, aby nie pominąć żadnej pozycji (np. materiałów pomocniczych), bo właśnie takie drobne pozycje często zmieniają wynik o kilka–kilkanaście złotych.
Krok 3: dodaj koszt robocizny (z kroku 1) do sumy części i materiałów (z kroku 2). Otrzymana kwota jest łączną ceną usługi dla klienta.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe? Każda z nich różni się od wyniku o niewielką kwotę, co typowo wynika z:
- pominięcia jednej pozycji z tabeli,
- błędnego przemnożenia 3,5 rbh przez stawkę,
- błędu rachunkowego w groszach (zapis dziesiętny, przeniesienia),
- przypadkowego zaokrąglenia pośredniego wyniku.
Na egzaminie warto robić obliczenia "po linijce": najpierw robocizna, potem suma materiałów, na końcu suma całkowita oraz szybkie sprawdzenie sensowności (czy rząd wielkości kwoty pasuje do liczby rbh i cen części).
