KWALIFIKACJA CHM4 - TEST WIEDZY NR 2

W analizie środowiskowej oznaczanie zawartości jonów metali (w praktyce: zawartości metali/pierwiastków w roztworze) wymaga techniki, która jest selektywna dla pierwiastków i pozwala na oznaczenia ilościowe w próbkach wodnych. Taką rolę spełnia spektrofotometr absorpcyjny atomowy (AAS), ponieważ wykorzystuje zjawisko absorpcji promieniowania o charakterystycznej długości fali przez atomy danego pierwiastka. Dzięki temu można wyznaczać stężenia metali (często także na poziomach śladowych), po odpowiednim przygotowaniu próbek i kalibracji.

Dlaczego pozostałe urządzenia nie pasują do tego zadania?

• "Centryfuga" nie jest aparatem do oznaczeń stężenia metali. Służy głównie do rozdzielania składników mieszanin (np. oddzielenia osadu od cieczy, klarowania próbek). Może być elementem przygotowania próbki, ale nie wykonuje właściwego pomiaru zawartości jonów metali.
• "Mikroskop" umożliwia obserwację obiektów (np. cząstek stałych, mikroorganizmów, struktur), a nie ilościowy pomiar stężenia jonów metali rozpuszczonych w wodzie. Nawet jeśli w wodzie są cząstki, mikroskop nie zastąpi metody instrumentalnej do oznaczeń pierwiastków.
• "pH-metr" mierzy aktywność jonów wodorowych i wyznacza odczyn roztworu. To ważny parametr w chemii wody, ale nie daje bezpośrednio informacji o stężeniu jonów metali. Wysokie/ niskie pH może wpływać na formy występowania metali, lecz samo w sobie nie jest pomiarem ich zawartości.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawiają się słowa "zawartość metali", "pierwiastki", "oznaczanie metali w wodzie", szukaj metod z grupy spektrometrii atomowej (np. AAS lub inne techniki pierwiastkowe). Gdy pytanie dotyczy odczynu – wybiera się pH-metr, a gdy dotyczy rozdziału składników próbki – urządzenia separacyjne, takie jak wirówki.