W medycynie nuklearnej pacjentowi podaje się radiofarmaceutyk, czyli związek chemiczny znakowany izotopem promieniotwórczym. Jego kluczową cechą jest to, że uczestniczy w procesach biologicznych albo naśladuje naturalne substancje w organizmie. Kamera gamma lub skaner tomografii emisyjnej rejestruje promieniowanie pochodzące z organizmu i tworzy obraz rozkładu aktywności.
Dlatego odpowiedź "Umożliwienie obrazowania funkcji i procesów metabolicznych w organizmie" jest poprawna: badania tego typu pokazują m.in. metabolizm, perfuzję, wychwyt lub wydalanie znacznika przez narządy. W praktyce mówi się, że badanie pokazuje "gdzie i jak intensywnie" zachodzą procesy fizjologiczne, a nie "jak wygląda" narząd.
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, bo opisują cele niebędące istotą medycyny nuklearnej:
- "Zwiększenie komfortu pacjenta podczas badania" może być elementem organizacji pracy i opieki, ale nie jest głównym powodem podania radiofarmaceutyku.
- "Wywołanie reakcji alergicznej, aby ocenić stan zdrowia pacjenta" nie stanowi celu diagnostycznego w tej dziedzinie; celowe wywoływanie alergii byłoby działaniem nieuzasadnionym i niebezpiecznym.
- "Zmniejszenie ryzyka wystąpienia skutków ubocznych po badaniu" nie jest celem podania znacznika; działania niepożądane minimalizuje się właściwym doborem preparatu, dawki i procedury, natomiast sam radiofarmaceutyk służy do uzyskania informacji czynnościowej.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się medycyna nuklearna, kojarz ją przede wszystkim z funkcją (metabolizm, perfuzja, wychwyt), a obrazowanie szczegółowych struktur anatomicznych z RTG, TK i MR.
