W pracowni radiologicznej nadrzędną zasadą jest bezpieczeństwo pacjenta. Jeśli pacjent nagle zaczyna się źle czuć (np. zasłabnięcie, duszność, silny ból, zawroty głowy, nagłe osłabienie), personel powinien natychmiast przełączyć się z trybu realizacji procedury na tryb reagowania na stan nagły.
Prawidłowe pierwsze działanie to przerwanie badania i wezwanie pomocy medycznej. Przerwanie oznacza w praktyce zatrzymanie ekspozycji/serii, przerwanie poleceń do pacjenta i zapewnienie mu bezpieczeństwa w pozycji, w której nie grozi upadek. Równolegle należy szybko ocenić, czy pacjent jest przytomny i czy oddycha, a następnie uruchomić pomoc zgodnie z organizacją miejsca pracy (wezwanie zespołu medycznego, lekarza, a w razie potrzeby służb ratunkowych).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "Kontynuuj badanie, aby jak najszybciej je zakończyć." – to błąd priorytetu: zakończenie procedury diagnostycznej nigdy nie jest ważniejsze od bezpieczeństwa. Opóźnia to udzielenie pomocy i może pogorszyć stan pacjenta.
- "Zignoruj objawy pacjenta i skup się na badaniu." – ignorowanie objawów zwiększa ryzyko zdarzenia niepożądanego, a także naraża pacjenta na uraz (np. upadek ze stołu) i opóźnia reakcję.
- "Zapytaj pacjenta, czy chce kontynuować badanie." – w stanie nagłym pacjent może nie oceniać realnie swojego stanu. Decyzja o kontynuacji nie może opierać się wyłącznie na deklaracji pacjenta; najpierw trzeba przerwać czynność i zapewnić pomoc.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać zasadę: najpierw bezpieczeństwo i pomoc, dopiero potem diagnostyka.
