W sytuacji nagłego zatrzymania krążenia i oddechu kluczowe jest szybkie rozpoczęcie resuscytacji krążeniowo-oddechowej (RKO). W podstawowych zabiegach resuscytacyjnych u osoby dorosłej stosuje się schemat 30 uciśnięć klatki piersiowej i następnie 2 oddechy ratownicze, powtarzany w cyklach.
Dlaczego proporcja "30 uciśnięć, 2 wdechy" ma sens? Uciśnięcia klatki piersiowej odpowiadają za wytworzenie choćby minimalnego przepływu krwi do mózgu i serca, a oddechy dostarczają tlenu. Zbyt częste przerywanie uciśnięć na rzecz wielu wdechów obniża skuteczność krążeniową, bo każda przerwa zmniejsza perfuzję.
- "30 ucisków, 2 wdechy" – właściwy, standardowy schemat RKO dla dorosłych w BLS.
- "15 ucisków, 5 wdechów" – zbyt mało uciśnięć i zbyt dużo wdechów; prowadzi do częstych przerw i spadku skuteczności ucisków.
- "15 ucisków, 2 wdechy" – zbyt mało uciśnięć w cyklu; nie odpowiada standardowemu algorytmowi dla dorosłych.
- "30 ucisków, 5 wdechów" – nadmiar wdechów wydłuża przerwy w uciskaniu klatki piersiowej, co pogarsza podtrzymanie krążenia.
W praktyce opiekuna medycznego, gdy do zdarzenia dochodzi podczas czynności higienicznych, należy przerwać wykonywaną czynność, zadbać o bezpieczeństwo, wezwać pomoc i niezwłocznie rozpocząć RKO zgodnie ze standardowym schematem. W realnych warunkach, jeśli dostępny jest AED i ratownik jest przeszkolony, należy je jak najszybciej zastosować, kontynuując uciśnięcia zgodnie z komunikatami urządzenia.
