Masaż Shantala jest formą dotyku ukierunkowaną nie tylko na efekt fizyczny, ale przede wszystkim na budowanie więzi, poczucia bezpieczeństwa i spokojnej komunikacji między opiekunem a dzieckiem. Z tego powodu odpowiedź "Kontakt wzrokowy z dzieckiem" najlepiej oddaje element priorytetowy: pozwala utrzymać uważność na dziecku, wzmacnia kontakt emocjonalny i ułatwia bieżące reagowanie na sygnały (np. niepokój, zmęczenie, rozproszenie).
Odpowiedź "Siła nacisku" bywa błędnie wybierana przez osoby przenoszące nawyki z masażu dorosłych. W pracy z niemowlęciem nacisk powinien być przede wszystkim delikatny i dostosowany, a jego "optymalność" wynika z obserwacji reakcji dziecka, nie z założenia, że "mocniej znaczy skuteczniej".
Odpowiedź "Szybkość ruchów" również nie jest nadrzędna. Tempo powinno być spokojne i rytmiczne, ale w praktyce zmienia się je zależnie od tolerancji i pobudzenia dziecka. Skupienie się wyłącznie na szybkości może prowadzić do mechanicznego wykonywania ruchów bez uważności na stan niemowlęcia.
Odpowiedź "Czas trwania masażu" nie stanowi najważniejszego kryterium jakości. Zbyt długi masaż może nawet przestymulować dziecko, a zbyt krótki może być wystarczający, jeśli dziecko sygnalizuje zmęczenie. W praktyce to reakcja dziecka i jakość kontaktu wyznaczają, kiedy zakończyć lub zmodyfikować masaż.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniach o masaż niemowląt pojawiają się odpowiedzi "techniczne" (siła, tempo, czas), często poprawna jest ta, która dotyczy bezpieczeństwa, komunikacji i obserwacji dziecka.
