Oprawa bezramkowa typu "patent" to rozwiązanie, w którym soczewka stanowi element konstrukcyjny okularów i jest łączona z mostkiem oraz zausznikami za pomocą elementów montażowych (np. śrub, tulejek). Kluczową czynnością technologiczną jest więc wyznaczenie położenia punktów montażowych i wykonanie otworów w soczewce oraz dopasowanie krawędzi, aby uniknąć naprężeń i pęknięć.
Odpowiedź "rowkarki" jest poprawna, ponieważ rowkarka służy do rowkowania obwodu soczewki, czyli wykonywania kanału/rowka, w którym osadza się żyłkę w oprawach półpełnych (na żyłkę). W montażu bezramkowym "patent" nie prowadzi się żyłki w rowku soczewki, tylko łączy się elementy przez punkty mocowania, więc samo rowkowanie nie jest czynnością właściwą dla tej technologii.
Pozostałe narzędzia mogą być kojarzone z procesem wykonywania bezramek:
- "wiertarki" – wiercenie jest typową operacją w oprawach bezramkowych, bo umożliwia zamocowanie elementów oprawy do soczewki.
- "szlifierki ręcznej" – ręczna obróbka (wygładzanie, fazowanie, korekty) może pojawić się jako uzupełnienie dopasowania krawędzi lub usuwania drobnych nierówności, zależnie od organizacji pracowni i stosowanej technologii.
- "podgrzewacza do opraw" – podgrzewanie częściej dotyczy opraw z tworzyw w celu dopasowania. W bezramkach nie jest to narzędzie kluczowe, ale nie jest też tak jednoznacznie "wykluczone" jak rowkarka (może dotyczyć elementów zausznika/końcówki z tworzywa).
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "oprawa na żyłkę", myśl o rowkowaniu; gdy pojawia się "bezramkowa/patent", myśl przede wszystkim o trasowaniu i wierceniu punktów montażowych oraz bezpiecznej obróbce krawędzi.
