W operacji frezowania przedmiot musi być zamocowany sztywno i w sposób zapewniający bezpieczeństwo, ponieważ podczas skrawania działają siły w różnych kierunkach (w tym składowe boczne), a dodatkowo występują drgania i udary wynikające z pracy wieloostrzowego narzędzia.
Dlatego w praktyce warsztatowej do frezowania typowo stosuje się:
- Imadło maszynowe – szybkie i powtarzalne mocowanie detali pryzmatycznych; umożliwia także użycie szczęk miękkich i pryzm do elementów okrągłych.
- Mocowanie bezpośrednio na stole frezarki – przy użyciu docisków, śrub teowych, łap, klocków dystansowych; pozwala zamocować większe elementy lub detale o nietypowym kształcie.
- Podzielnicę uniwersalną – gdy potrzebny jest podział kątowy, frezowanie wielokątów, kół zębatych, rowków w wałkach itp.
Odpowiedź "na stole magnetycznym" wskazuje sposób mocowania, który jest nietypowy dla frezowania i w standardowym ujęciu szkolnym nie jest traktowany jako właściwy przyrząd do tej operacji. Przy frezowaniu ryzykiem jest niewystarczająca odporność na siły boczne oraz możliwość przesunięcia detalu, co pogarsza dokładność i może być niebezpieczne.
Pozostałe odpowiedzi są poprawnymi, powszechnie spotykanymi metodami mocowania w frezowaniu: imadło oraz dociski na stole zapewniają sztywność, a podzielnica służy do obróbki wymagającej kontrolowanego obrotu przedmiotu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu o frezowanie pojawia się wybór pomiędzy klasycznymi przyrządami (imadło, dociski, podzielnica) a rozwiązaniem kojarzonym z inną obróbką, zwykle chodzi o rozpoznanie, co jest standardem dla frezarki.
