KWALIFIKACJA EKA4 - STYCZEŃ 2013

Omdlenie (krótkotrwała utrata przytomności) najczęściej wynika z przejściowego zmniejszenia przepływu krwi przez mózg. Dlatego typowym, pierwszym postępowaniem jest ułożenie poszkodowanego w pozycji poziomej na plecach oraz uniesienie nóg. Taki układ sprzyja powrotowi krwi żylnej do serca, a w konsekwencji poprawie ukrwienia mózgu i szybszemu powrotowi świadomości.

Odpowiedź "Ułożyć ciało w pozycji poziomej z nogami uniesionymi do góry." jest właściwa dla sytuacji, w której mamy do czynienia z typowym omdleniem bez cech nagłego zatrzymania krążenia.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie są najlepszym początkiem działania?

• "Przeprowadzić masaż serca." – uciski klatki piersiowej wykonuje się w przypadku podejrzenia nagłego zatrzymania krążenia, czyli gdy poszkodowany nie oddycha prawidłowo. W omdleniu oddech zwykle jest zachowany, więc rozpoczynanie od masażu serca byłoby nieadekwatne.
• "Przeprowadzić sztuczne oddychanie." – oddechy ratownicze są elementem resuscytacji. Jeżeli poszkodowany oddycha, priorytetem jest ułożenie i obserwacja, a nie wentylacja zastępcza.
• "Zadzwonić po pogotowie." – wezwanie pomocy bywa konieczne (np. gdy omdlenie się powtarza, doszło do urazu, są bóle w klatce piersiowej, duszność, drgawki, brak szybkiej poprawy). Jednak w typowym omdleniu pierwsza pomoc zaczyna się od ułożenia poszkodowanego i oceny podstawowych funkcji życiowych, a wezwanie pogotowia jest kolejnym krokiem zależnym od przebiegu zdarzenia.

W praktyce po ułożeniu osoby należy zadbać o bezpieczeństwo miejsca, ocenić przytomność i oddech oraz obserwować stan. Jeśli brak prawidłowego oddechu – postępowanie przechodzi w schemat resuscytacji i niezwłocznego wezwania pomocy.