Trzebież to zabieg pielęgnacyjny wykonywany w drzewostanach w celu ukierunkowania ich dalszego rozwoju. W praktyce polega na takim przerzedzaniu i selekcji, aby poprawić warunki wzrostu drzew o najlepszych cechach hodowlanych oraz ograniczyć konkurencję i ryzyko pogorszenia zdrowotności drzewostanu.
W drzewostanach założonych na gruntach porolnych szczególnie istotne jest kształtowanie stabilnych, dobrze rokujących osobników. Dlatego wybór drzew (rozumiany jako wytypowanie drzew przyszłościowych do pozostawienia i wspierania w rozwoju) opiera się przede wszystkim na kryterium żywotności (witalności). Drzewa o największej żywotności lepiej wykorzystują poprawę warunków świetlnych po zabiegu, mają większą zdolność do przyrostu i zwykle lepiej znoszą stresy środowiskowe.
Odpowiedź "pożyteczne" jest zbyt ogólna i nie stanowi standardowego, jednoznacznego kryterium selekcji w trzebieży. Użyteczność może być rozumiana różnie (biocenotycznie, gospodarczo), a w pytaniu chodzi o konkretne kryterium hodowlane.
Odpowiedź "przeszkadzające" opisuje raczej drzewa typowane do usunięcia (konkurencyjne, utrudniające rozwój drzew wartościowych), a nie te, które się wybiera jako przyszłościowe. To częsta pułapka: pomylenie wyboru drzew pozostawianych z wyborem drzew usuwanych.
Odpowiedź "dorodne" może brzmieć atrakcyjnie, ale "dorodność" (np. duże rozmiary) nie zawsze oznacza wysoką żywotność ani najlepsze rokowanie. Drzewo może być duże, a jednocześnie osłabione lub o gorszej jakości. W selekcji trzebieżowej ważniejsze jest, by pozostawić osobniki najbardziej żywotne i dobrze rokujące, a nie tylko największe w danym momencie.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawia się precyzyjne kryterium hodowlane (np. żywotność), zwykle jest ono właściwsze niż określenia potoczne i nieostre.
