Metoda pracy na sześć rąk (six-handed dentistry) zakłada współpracę lekarza dentysty oraz dwóch asyst. Żeby ograniczyć chaos i ruchy kolizyjne, w ergonomii stomatologicznej stosuje się opis ustawienia osób i stref wokół pacjenta za pomocą analogii do tarczy zegara. Patrzymy na pacjenta "z góry", a umowne godziny wyznaczają sektory wokół głowy pacjenta.
W takim układzie każda osoba ma swoją rolę i wynikającą z niej strefę. Pierwsza asysta jest zwykle kojarzona ze strefą, w której najczęściej realizuje aktywny transfer narzędzi i obsługę ssania w bliskiej współpracy z operatorem. Druga asysta, typowa dla metody sześciorękowej, zajmuje strefę pozwalającą:
- podawać i odbierać instrumenty lub materiały w sposób przewidywalny,
- wspierać pierwszą asystę w czynnościach dodatkowych,
- nie zasłaniać pola widzenia i nie ograniczać ruchów operatora.
Odpowiedź "9:00 a 10:00" odpowiada strefie, w której druga asysta może pełnić funkcje pomocnicze i organizacyjne przy zachowaniu ergonomii pracy zespołu. Pozostałe zakresy godzinowe są problematyczne, bo odpowiadają bardzo szerokim lub nietypowym sektorom: "3:00 a 9:00" obejmuje zbyt duży obszar, trudny do przypisania jednej, stałej strefie pracy, a w praktyce oznaczałby brak precyzji ergonomicznej. "2:00 a 4:00" jest częściej kojarzone z ustawieniem aktywnej asysty w pracy czterorękowej, więc może wynikać z przeniesienia schematu bez rozróżnienia ról. Z kolei "12:00 a 2:00" lokuje asystę "za głową" lub na granicy stref, co łatwo prowadzi do konfliktu przestrzeni i pogorszenia widoczności.
Na egzaminie warto zapamiętać logikę: druga asysta ma wspierać proces (transfer, przygotowanie, odbiór narzędzi) tak, aby nie wchodzić w główną strefę roboczą operatora i pierwszej asysty. System zegara służy właśnie do szybkiej, jednoznacznej komunikacji w zespole.
