W zadaniu punktem wyjścia są ustawienia: 1/125 s oraz f/5,6. Mamy zwiększyć głębię ostrości, ale jednocześnie zachować taką samą ilość światła docierającego do matrycy, czyli wykonać równoważną ekspozycję (przy niezmienionych pozostałych parametrach, np. ISO).
Krok 1: co zwiększa głębię ostrości?
Głębia ostrości rośnie, gdy domykamy przysłonę, czyli przechodzimy na większą liczbę f (np. z f/5,6 na f/8, f/11, f/16...). To jednak zmniejsza ilość światła.
Krok 2: ile działek zmieniamy przysłonę?
Typowa sekwencja pełnych działek przysłony to m.in.: f/5,6 → f/8 → f/11 → f/16 → f/22…
Przejście z f/5,6 do f/11 to dwie działki (f/5,6→f/8 = 1 działka, f/8→f/11 = 2 działka). Oznacza to łącznie 4× mniej światła.
Krok 3: jak skompensować to czasem?
Aby utrzymać tę samą ekspozycję, trzeba "oddać" te 2 działki przez wydłużenie czasu o 2 działki. Typowa sekwencja pełnych działek czasu to m.in.: 1/125 → 1/60 → 1/30 → 1/15…
Zatem: 1/125 s → 1/60 s (1 działka) → 1/30 s (2 działka). Otrzymujemy zestaw 1/30 s, f/11 i to jest odpowiedź poprawna.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 1/30 s, f/8 – przysłona jest domknięta tylko o 1 działkę (f/5,6→f/8), a czas wydłużony o 2 działki (1/125→1/60→1/30). To dałoby jaśniejsze zdjęcie (nadekspozycję) względem punktu wyjścia.
- 1/60 s, f/22 – f/5,6→f/22 to kilka działek domknięcia, natomiast czas wydłużony tylko o 1 działkę (1/125→1/60). W efekcie światła byłoby zdecydowanie za mało (niedoświetlenie).
- 1/60 s, f/32 – jeszcze większe domknięcie przysłony niż do f/22 przy zbyt małej kompensacji czasem; również prowadzi do niedoświetlenia.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal kierunek zmiany (większa głębia ostrości = większa liczba f), potem policz liczbę działek i skompensuj dokładnie tyle samo w przeciwną stronę czasem.
