W zadaniu chodzi o to, aby służby ustawiły zaporę z wyprzedzeniem w miejscu, do którego dopłynie zanieczyszczenie w czasie potrzebnym na montaż. W najprostszym modelu przyjmuje się, że plama zanieczyszczeń przemieszcza się z prędkością zbliżoną do prędkości przepływu wody, czyli w ruchu jednostajnym.
Stosujemy więc podstawową zależność kinematyczną:
s = v · t
- v – prędkość przepływu wody w rzece: 6 m/min
- t – czas, po którym zapora ma być gotowa: 2 godziny
Kluczowy krok to poprawne przeliczenie jednostek czasu, bo prędkość podano w metrach na minutę. Zatem:
2 h = 2 · 60 min = 120 min
Teraz obliczamy drogę:
s = 6 m/min · 120 min = 720 m
Otrzymany wynik oznacza, że po około 2 godzinach zanieczyszczenie może znaleźć się około 720 m poniżej miejsca wycieku. Aby skutecznie je przechwycić, zapora powinna być rozstawiona co najmniej w tej odległości (w praktyce często z marginesem bezpieczeństwa, ale zadanie tego nie wymaga).
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne? Wartości typu 200 m, 300 m lub 120 m zwykle wynikają z typowych pomyłek: użycia 2 minut zamiast 2 godzin, pominięcia mnożenia przez 60 albo zatrzymania się na części obliczeń bez kontroli jednostek. Na egzaminie zawsze sprawdzaj spójność jednostek: skoro v jest w m/min, to czas też musi być w minutach.
