KWALIFIKACJA FRK4 - PRÓBNY

WZW typu B to wirusowe zapalenie wątroby przenoszone głównie przez krew i kontakty z materiałem zakaźnym.

W gabinecie ryzyko dotyczy sytuacji, gdy dojdzie do skaleczenia i użycia źle przygotowanych narzędzi (brak skutecznej sterylizacji) lub do zakłucia personelu.

Podczas opracowywania skórek i zrogowaceń mogą powstać mikrourazy i kontakt z krwią.

Gdy pojawia się krew, kluczowe staje się zapobieganie patogenom przenoszonym tą drogą. Dlatego tak ważne są rękawice, jednorazowe materiały oraz pełna dekontaminacja i sterylizacja narzędzi wielorazowych.

WZW typu A wiąże się głównie z drogą pokarmową (zanieczyszczone ręce, żywność, woda), więc nie jest typowym ryzykiem wynikającym z narzędzi kosmetycznych.

WZW typu B przenosi się przede wszystkim przez krew, więc jest istotne przy zabiegach, gdzie może dojść do skaleczeń i kontaktu z krwią.

Typ D jest specyficzny, bo jego występowanie jest powiązane z zakażeniem HBV (nie traktuje się go jako "samodzielnego" ryzyka w oderwaniu od typu B).

W praktyce egzaminacyjnej i profilaktyce salonowej punkt ciężkości kładzie się na HBV jako podstawowym zagrożeniu krwiopochodnym.

Największe znaczenie mają: mycie i dezynfekcja wstępna narzędzi, a następnie sterylizacja narzędzi wielorazowych w urządzeniu do tego przeznaczonym oraz stosowanie materiałów jednorazowych tam, gdzie to możliwe.

Do tego dochodzą rękawice, higiena rąk i bezpieczne postępowanie z ostrymi narzędziami.

Zabieg należy przerwać, gdy pojawia się krwawienie, rozległe uszkodzenie skóry, podejrzenie zakażenia skóry lub gdy nie da się zapewnić warunków aseptycznych.

Wtedy priorytetem jest zabezpieczenie miejsca, zmiana materiałów na czyste/jednorazowe oraz prawidłowa dekontaminacja narzędzi i stanowiska.

Częste błędy to: skracanie procedur mycia i dezynfekcji, brak sterylizacji narzędzi wielorazowych, używanie tych samych frezów/pilników bez wymiany, oraz praca bez rękawic lub przy uszkodzonych rękawicach.

Ryzykowne jest też lekceważenie drobnych skaleczeń i brak reakcji po zakłuciu.

Jednorazowy pilnik ogranicza ryzyko przeniesienia drobnoustrojów przez ten konkretny przedmiot, ale nie rozwiązuje wszystkiego.

Nadal liczą się: higiena rąk, rękawice, czystość stanowiska, prawidłowe przygotowanie narzędzi wielorazowych oraz właściwe postępowanie, gdy dojdzie do skaleczenia.

Sygnały to słowa i sytuacje takie jak: skaleczenie, zakłucie, krew, naruszenie ciągłości skóry, ostre narzędzia, cążki, frezy, opracowanie skórek.

Wtedy należy myśleć o zakażeniach krwiopochodnych i procedurach sterylizacji, a nie o chorobach typowo pokarmowych.

WZW typu E najczęściej kojarzy się z transmisją drogą pokarmową i problemami sanitarnymi (zanieczyszczona woda/żywność), a nie z ekspozycją na krew.

Manicure i pedicure, jeśli stwarzają ryzyko zakażenia, to głównie przez mikrourazy i kontakt z krwią, więc profil ryzyka jest inny.