W systemach alarmowych wejście centrali (linia dozorowa) może być nadzorowane nie tylko jako proste "zwarcie/rozwarcie" (NC/NO), ale także rezystancyjnie. W tym celu stosuje się EOL (End Of Line), czyli elementy dozorujące umieszczone na końcu linii lub w czujce.
Oznaczenie 3EOL/NC sugeruje, że centrala rozróżnia kilka stanów linii na podstawie wartości rezystancji widzianej na wejściu, a styk alarmowy czujki ma charakter NC (normalnie zamknięty). Aby uzyskać kilka stabilnych, rozpoznawalnych poziomów rezystancji, stosuje się trzy rezystory połączone w odpowiedniej konfiguracji z wyjściem alarmowym i (zwykle) stykiem sabotażowym czujki.
Dlaczego nie pozostałe elementy?
- Diody są elementami nieliniowymi (przewodzą w jednym kierunku) i same w sobie nie zapewniają jednoznacznych, stałych poziomów rezystancji dla różnych stanów linii dozorowej w typowych wejściach rezystancyjnych.
- Kondensatory służą głównie do filtracji i kształtowania przebiegów w czasie; ich "impedancja" zależy od częstotliwości, więc nie stanowią stabilnego kodu stanów DC wymaganego do prostego nadzoru rezystancyjnego.
- Fototranzystory są elementami optoelektronicznymi (wymagają sterowania światłem) i nie pełnią roli pasywnego elementu końca linii; nie są standardowym sposobem parametryzacji wejść dozorowych.
W praktyce na egzaminie warto kojarzyć: im bardziej "EOL" (1EOL, 2EOL, 3EOL), tym więcej rezystorów używa się do rozróżniania stanów linii. Kluczowe jest rozumienie, że centrala mierzy stan wejścia pośrednio przez rezystancję, a nie przez "rodzaj" czujki.
