W instalacjach systemów alarmowych (SSWiN) dobór przewodu do czujki wynika z tego, jakie obwody trzeba do niej doprowadzić. Typowo są to:
- zasilanie czujki (dwie żyły: plus i minus),
- sygnał alarmowy (styk/wyjście alarmowe),
- sabotaż (styk antysabotażowy obudowy, często wymagany niezależnie od alarmu),
- czasem dodatkowe funkcje (np. sygnalizacja, konfiguracja lub inne wyjścia – zależnie od modelu).
Z tego powodu w praktyce stosuje się przewody wielożyłowe o niewielkim przekroju żył (np. 0,5 mm²), które ułatwiają doprowadzenie kilku niezależnych torów sygnałowych i zasilających w jednej trasie kablowej. Odpowiedź "YTDY 8x0,5 mm2" odpowiada właśnie idei przewodu wielożyłowego zapewniającego zapas żył na typowe obwody czujki oraz połączenia sabotażowe.
Odpowiedzi "RG-59" oraz "RG-6" są niepoprawne, ponieważ są to przewody koncentryczne. Ich konstrukcja (żyła wewnętrzna, dielektryk, ekran, płaszcz) jest optymalna do przesyłania sygnałów wysokiej częstotliwości lub wideo, a nie do prowadzenia kilku oddzielnych obwodów (zasilanie/alarm/sabotaż) wymaganych w systemach alarmowych. Użycie koncentryka utrudnia lub uniemożliwia poprawne rozdzielenie torów, a także nie rozwiązuje kwestii wielu żył.
Odpowiedź "YTDY 2x0,5 mm2" jest zazwyczaj niewystarczająca, bo dwa przewody mogą starczyć co najwyżej na jedno proste połączenie, natomiast w typowym podłączeniu czujki potrzebujesz co najmniej zasilania oraz osobnego obwodu sygnałowego (a często także sabotażu). Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: czujki alarmowe → przewód wielożyłowy, a CCTV/anteny → przewód koncentryczny.
