To zadanie jest typowym przykładem obliczania kosztu całkowitego na podstawie kosztu jednostkowego i liczby sztuk. Koszt podłączenia jednego odbiornika gazu wynosi 150 zł, więc całkowity koszt liczymy ze wzoru:
koszt całkowity = liczba odbiorników × 150 zł
Kluczowym krokiem jest poprawne zliczenie odbiorników w całym budynku. Treść mówi, że układ wyposażenia mieszkań na każdej kondygnacji jest taki sam jak dla parteru, więc:
- najpierw zlicza się odbiorniki dla jednej kondygnacji na podstawie rysunku,
- następnie mnoży się tę liczbę przez liczbę kondygnacji, które obejmuje rysunek/układ,
- otrzymaną łączną liczbę podłączeń mnoży się przez 150 zł.
Odpowiedź "1800 zł" jest spójna z łączną liczbą 12 odbiorników, bo 12 × 150 zł = 1800 zł.
Pozostałe kwoty odpowiadają innym (błędnym) zliczeniom:
- "450 zł" oznaczałoby 3 odbiorniki (3 × 150 zł) – typowy błąd, gdy ktoś policzy tylko część mieszkania lub tylko wybrane lokale.
- "900 zł" oznaczałoby 6 odbiorników (6 × 150 zł) – często wynika z policzenia jednej kondygnacji zamiast wszystkich lub pominięcia części kondygnacji.
- "2700 zł" oznaczałoby 18 odbiorników (18 × 150 zł) – zwykle efekt podwójnego zliczenia albo przyjęcia zbyt dużej liczby kondygnacji.
Wskazówka egzaminacyjna: po zliczeniu odbiorników warto szybko sprawdzić wynik przez dzielenie: 1800 / 150 = 12. Jeśli z rysunku wyszło 12 podłączeń, wynik jest logiczny.
