KWALIFIKACJA SPO5 - CZERWIEC 2013

U osoby chorującej na astmę opiekunka może wykorzystywać proste ćwiczenia oddechowe jako element postępowania wspomagającego. Ich główny sens polega na tym, że wspierają leczenie i codzienne funkcjonowanie: pomagają ćwiczyć spokojny, kontrolowany oddech, wydłużenie wydechu oraz redukowanie napięcia związanego z dusznością. Z tego powodu właściwe jest określenie, że są to ćwiczenia o charakterze leczniczym (terapeutycznym).

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

• Zapobiegawczym – profilaktyka w astmie obejmuje m.in. unikanie czynników wyzwalających i prawidłowe stosowanie leczenia. Ćwiczenia oddechowe mogą wspierać ogólną sprawność, ale w tym pytaniu chodzi o ich podstawową rolę w pracy z osobą chorującą, czyli wsparcie terapii objawów i kontroli oddychania.
• Rozluźniająco-uspokajającym – uspokojenie i zmniejszenie lęku mogą towarzyszyć ćwiczeniom, jednak jest to efekt uboczny, a nie główny cel w kontekście astmy. Sednem jest poprawa jakości i kontroli oddychania oraz lepsze radzenie sobie z dusznością.
• Relaksacyjno-profilaktycznym – to połączenie dwóch ogólnych kierunków (relaks i profilaktyka). W astmie ćwiczenia oddechowe są przede wszystkim elementem wsparcia terapeutycznego, więc taka odpowiedź rozmywa właściwy, praktyczny cel interwencji.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się konkretna choroba (tu: astma), najczęściej oczekuje się wskazania celu terapeutycznego działań, a nie ogólnych korzyści typu relaks czy profilaktyka. Opiekunka powinna też pamiętać o bezpieczeństwie: ćwiczenia nie zastępują leczenia i przy nasileniu duszności wymagają odpowiedniej reakcji oraz kontaktu z personelem medycznym.