Opisane zachowania są typowe dla manii (epizodu maniakalnego). Kluczowe są tu elementy obrazu klinicznego: znacznie zmniejszona potrzeba snu (2–3 godziny na dobę), wzmożona aktywność i zajmowanie się licznymi bodźcami (nocne przeglądanie portali), drażliwość/konfliktowość oraz impulsywność i ryzyko w sferze finansowej (oddanie biżuterii pod zastaw, zaciągnięcie kredytu). Dodatkowo pojawia się wątek wielkich planów i przeceniania możliwości ("wirtualny biznes", "Kobieta sukcesu"), co często współwystępuje z manią.
Dla terapeuty zajęciowego istotne jest nie tyle stawianie diagnozy lekarskiej, co umiejętność rozpoznania wzorca objawów i odpowiedniej reakcji: zwiększenie struktury dnia, ograniczenie nadmiaru bodźców, planowanie bezpiecznych aktywności, a przy nasileniu objawów – przekazanie obserwacji do zespołu prowadzącego i zwrócenie uwagi na ryzyko działań impulsywnych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Dysforia najczęściej oznacza dominację złego samopoczucia/rozdrażnienia i napięcia emocjonalnego, bez charakterystycznej dla manii triady: pobudzenie + mała potrzeba snu + ryzykowne, ekspansywne działania.
- Dystymia dotyczy przewlekle obniżonego nastroju o mniejszym nasileniu niż epizod depresyjny i zwykle nie wiąże się z tak wyraźnym wzrostem energii, aktywności i zachowaniami ekspansywnymi.
- Paratymia odnosi się do nieadekwatności lub niedopasowania ekspresji emocji do sytuacji (np. niewspółmierność afektu), a nie do zespołu objawów pobudzenia i ekspansji typowych dla manii.
Wniosek: zestaw objawów w pytaniu najlepiej odpowiada manii.
