Wydolność opiekuńcza rodziny to praktyczna zdolność do zapewnienia osobie zależnej realnej, bezpiecznej i ciągłej pomocy: czasu, obecności, organizacji, kompetencji i zasobów. W przedstawionej sytuacji podopieczna jest osobą leżącą po złamaniu kości podudzia, a jedyną osobą z rodziny aktywnie zaangażowaną jest córka.
Kluczowa informacja brzmi: córka ma małe dzieci, pracuje zawodowo i odwiedza matkę codziennie po pracy. Oznacza to, że wsparcie jest ograniczone do określonych godzin i nie obejmuje całej doby. Przy osobie leżącej potrzeby opiekuńcze często dotyczą także pór dnia, których córka nie może zabezpieczyć (np. poranne czynności higieniczne, zmiany pozycji, czuwanie przy nagłych dolegliwościach). Dlatego poprawna jest odpowiedź: "brak dyspozycyjności córki."
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "trudna sytuacja finansowa." – w opisie nie ma danych o problemach finansowych, więc nie można jej uznać za czynnik ograniczający w tym przypadku. Finanse mogą być barierą, ale tylko wtedy, gdy zostały wskazane (np. brak środków na usługi opiekuńcze).
- "brak łóżka rehabilitacyjnego." – specjalistyczny sprzęt może ułatwiać opiekę, jednak w pytaniu nie stwierdzono, że go brakuje ani że jego brak uniemożliwia opiekę. Ponadto główną barierą przedstawioną w opisie jest czynnik ludzki: czas i dostępność opiekuna.
- "trudna sytuacja zawodowa córki." – praca zawodowa jest podana jako fakt, ale "trudna sytuacja zawodowa" sugeruje problemy w pracy (np. konflikt, ryzyko zwolnienia), których w opisie nie ma. To odpowiedź zbyt interpretacyjna i nie wynika wprost z danych.
W praktyce asystent osoby niepełnosprawnej, widząc ograniczoną dyspozycyjność rodziny, powinien rozważyć rozwiązania odciążające: organizację dodatkowych usług opiekuńczych, wsparcie sąsiedzkie/środowiskowe oraz planowanie opieki tak, by kluczowe czynności były zabezpieczone także poza godzinami obecności córki.
