W opisie sytuacji kluczowe są trzy informacje: mieszkanie na I piętrze w bloku bez windy, poruszanie się na wózku inwalidzkim oraz zachowana sprawność intelektualna. Taki układ wskazuje, że główną przeszkodą nie jest sfera psychiczna, lecz bariery architektoniczne i wynikające z nich ograniczenie możliwości samodzielnego opuszczania mieszkania.
Odpowiedź "jest ograniczenie samodzielności." jest trafna, ponieważ schody przy braku windy praktycznie uniemożliwiają niezależne wyjście na zewnątrz. Skoro "niekiedy sąsiedzi pomagają", to znaczy, że bez wsparcia osoby trzeciej wyjście bywa nierealne lub niebezpieczne. W praktyce opiekuńczej przekłada się to na mniejszą autonomię, trudności w realizacji codziennych aktywności oraz większe ryzyko izolacji społecznej.
Odpowiedź "są trudne stosunki z mieszkańcami bloku." nie wynika z treści: informacja o pomocy sąsiadów raczej sugeruje wsparcie, a nie konflikt. "jest trudna sytuacja finansowa." także nie ma podstaw w opisie – brak danych o dochodach czy kosztach. "są ograniczenia psychiczne." jest sprzeczne z podaną sprawnością intelektualną; trudność dotyczy mobilności i dostępności przestrzeni, a nie funkcjonowania poznawczego.
Na egzaminie warto szukać bezpośredniego związku przyczynowo‑skutkowego: fakt (brak windy + wózek) → skutek (zależność od pomocy, utrudnione wyjścia) → wniosek (ograniczona samodzielność).
