W opisanej sytuacji podopieczna jest w kryzysie po stracie i wyraźnie sygnalizuje potrzebę: wysłuchania oraz życzliwego zrozumienia. To są typowe elementy wsparcia emocjonalnego, czyli takiego, które pomaga regulować napięcie i przeżyć trudne uczucia (smutek, lęk, poczucie osamotnienia) poprzez obecność drugiej osoby, akceptację i empatyczną rozmowę.
Odpowiedź "informacyjne" nie pasuje do opisu potrzeb, bo wsparcie informacyjne koncentruje się na przekazywaniu informacji (np. jakie formalności załatwić, gdzie szukać pomocy). Może być przydatne w żałobie, ale nie jest tym, o co podopieczna prosi wprost w tym przykładzie.
Odpowiedź "socjalne" dotyczy głównie wsparcia bytowego i organizacyjnego (np. świadczenia, usługi, sprawy urzędowe). To inny zakres pomocy niż potrzeba bycia wysłuchaną i zrozumianą.
Odpowiedź "psychoterapeutyczne" jest nieadekwatna z dwóch powodów: po pierwsze, psychoterapia to forma profesjonalnego oddziaływania wymagająca odpowiednich kwalifikacji; po drugie, w treści nie ma informacji, że podopieczna oczekuje terapii, tylko wsparcia w relacji. W praktyce opiekunka/asystentka może natomiast rozpoznać niepokojące objawy (np. myśli samobójcze, długotrwała bezsenność, brak funkcjonowania) i zainicjować kontakt ze specjalistą, jednocześnie udzielając podstawowego wsparcia emocjonalnego.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w opisie pojawiają się słowa "wysłuchanie", "zrozumienie", "otucha", "empatia" — najczęściej chodzi o wsparcie emocjonalne. Gdy mowa o "informacjach", "poradach", "instrukcji" — o wsparcie informacyjne. Gdy o "świadczeniach" i "urzędach" — o wsparcie socjalne.