W chorobie zwyrodnieniowej stawów barkowych typowe są: ból, sztywność oraz zmniejszony zakres ruchu w barku, szczególnie podczas unoszenia ręki do góry, odwodzenia i rotacji. Czynności higieniczne, które wymagają sięgania wysoko (nad poziom barków), stają się wtedy najtrudniejsze i najbardziej bolesne.
Mycie głowy zwykle wymaga długotrwałego utrzymywania rąk uniesionych oraz wykonywania ruchów okrężnych i sięgania w różne miejsca skóry głowy. To mocno obciąża stawy barkowe, więc wsparcie opiekuna jest tu najczęściej potrzebne "przede wszystkim".
Mycie brzucha i klatki piersiowej przeważnie odbywa się w zakresie ruchu poniżej wysokości barków, często z łokciami bliżej tułowia, co jest mniej wymagające dla stawu barkowego. Mycie kończyn dolnych bywa trudne głównie przy problemach bioder, kolan, kręgosłupa lub równowagi, a nie przy izolowanym ograniczeniu barków (choć w praktyce mogą współistnieć różne schorzenia).
Wskazówki opiekuńcze:
- organizuj stanowisko tak, aby minimalizować konieczność unoszenia rąk (np. odpowiednia wysokość siedziska, podparcie kończyny),
- stosuj proste pomoce (np. myjka na rączce) i dziel czynność na etapy z przerwami,
- obserwuj ból i zmęczenie; wspieraj tylko te elementy, które przekraczają aktualne możliwości podopiecznej.
