W pytaniu kluczowe jest sformułowanie "z wykorzystaniem chromoterapii". Chromoterapia (terapia kolorem) to podejście, w którym kolor stanowi główny bodziec wykorzystywany w oddziaływaniu terapeutycznym. W praktyce terapii zajęciowej może to przyjmować formę pracy ze światłem, barwnymi materiałami lub wizualizacją kierowaną, czyli prowadzeniem podopiecznego przez wyobrażenia związane z określonymi barwami.
Przy wysokim poziomie lęku oraz w kontekście ataków paniki celem zajęć relaksacyjnych jest obniżenie pobudzenia i ułatwienie powrotu do poczucia bezpieczeństwa. Dlatego w chromoterapii dobiera się zwykle kolory chłodne, szczególnie zieleń i błękit, które są powszechnie kojarzone z harmonią, spokojem, naturą i "oddechem" dla układu nerwowego. Odpowiedź "Wizualizację odcieni zieleni i błękitu." spełnia więc dwa warunki naraz: (1) jest techniką opartą na kolorze, (2) dobiera barwy adekwatne do redukcji napięcia.
Pozostałe propozycje to również aktywności, które mogą działać relaksująco, ale nie są chromoterapią, bo ich głównym czynnikiem terapeutycznym nie jest kolor:
- "Improwizowanie taneczne przy muzyce." – koncentruje się na ruchu i muzyce, nie na oddziaływaniu barwą.
- "Śpiewanie radosnych piosenek." – to aktywizacja/emocje/muzykoterapia; dodatkowo "radosne" może działać pobudzająco, a niekoniecznie wyciszająco.
- "Ćwiczenia z elementami jogi." – to technika pracy z ciałem i oddechem; może wspierać relaks, ale nie jest metodą terapii kolorem.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się nazwa metody (tu: chromoterapia), szukaj odpowiedzi, która zawiera jej cechę definicyjną (tu: użycie koloru jako kluczowego bodźca).
