Opis wskazuje na stan silnego wyniszczenia: ogólne wyczerpanie organizmu, duża niedowaga, odwodnienie oraz zaniedbanie higieniczne. W takiej sytuacji pierwszeństwo mają potrzeby fizjologiczne, czyli te, które warunkują przeżycie i podstawowe funkcjonowanie organizmu.
W praktyce opiekuńczej oznacza to konieczność natychmiastowego skupienia się na tym, co wpływa na bezpieczeństwo i stan somatyczny podopiecznego, np. zapewnienie płynów (zgodnie z możliwościami i zaleceniami personelu medycznego), posiłku adekwatnego do stanu, odpoczynku, ciepła, czystego ubrania oraz podstawowej higieny. Dopiero gdy te potrzeby zostaną choć wstępnie zabezpieczone i stan podopiecznego się ustabilizuje, sensowne jest planowanie wsparcia w obszarach psychospołecznych.
Odpowiedź "potrzebę uznania" jest nieprawidłowa, ponieważ uznanie (szacunek, prestiż, poczucie wartości) nie rozwiązuje pilnego ryzyka związanego z odwodnieniem i wyniszczeniem. Zaspokajanie jej może być elementem długofalowego wsparcia, ale nie jest działaniem pierwszego wyboru w stanie zagrożenia zdrowia.
Odpowiedź "potrzebę miłości" jest nieprawidłowa, bo mimo że relacja, życzliwość i wsparcie emocjonalne są bardzo istotne w pracy opiekuna, to nie zastępują interwencji związanych z podstawowymi potrzebami biologicznymi. W praktyce: empatyczna komunikacja może towarzyszyć czynnościom opiekuńczym, ale priorytetem pozostaje nawodnienie, odżywienie i higiena.
Odpowiedź "potrzebę przynależności" jest nieprawidłowa z podobnego powodu: przynależność społeczna (kontakt z innymi, wsparcie środowiskowe) zwykle buduje się w procesie. U osoby w stanie skrajnego zaniedbania i odwodnienia kluczowe jest najpierw zabezpieczenie podstaw bytowo-zdrowotnych, a dopiero potem organizowanie sieci wsparcia i działań społecznych.
Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: gdy opis zawiera objawy wyniszczenia/odwodnienia/zaniedbania – najpierw wybiera się potrzeby fizjologiczne, a potrzeby społeczne i emocjonalne planuje się równolegle lub w kolejnym etapie, po ustabilizowaniu sytuacji.
