W chorobie zwyrodnieniowej odcinka lędźwiowego typowe są: ból przy zgięciu tułowia, ograniczenie ruchomości oraz trudność w dłuższym utrzymaniu pozycji pochylonej. To bezpośrednio przekłada się na problemy w wybranych czynnościach życia codziennego (ADL), szczególnie tych, które wymagają schylania się do stóp.
Dlatego właściwą propozycją jest "przyrząd do zakładania skarpetek" – jest to pomoc kompensacyjna do ubierania, która umożliwia założenie skarpety bez znacznego zgięcia w odcinku lędźwiowym. W praktyce wspiera to samodzielność, ogranicza prowokowanie bólu i może zmniejszać potrzebę pomocy drugiej osoby.
Pozostałe odpowiedzi nie pasują do opisanego problemu funkcjonalnego:
- "przyrząd do zapinania guzików" dotyczy głównie trudności manualnych (np. ograniczenia sprawności dłoni, drżenia, zaburzeń chwytu) lub problemów z precyzją ruchów, a nie ograniczeń wynikających z kręgosłupa lędźwiowego.
- "talerz z podwyższonym rantem" jest pomocą przy jedzeniu – ułatwia nabieranie pokarmu i zapobiega zsuwaniu się jedzenia. Jest dobierany przy zaburzeniach koordynacji, osłabieniu lub problemach z kontrolą ruchu, a nie typowo przy ograniczeniu schylania.
- "sztućców z pogrubioną rączką" używa się przy osłabionym chwycie, bólu w stawach rąk, ograniczonej sprawności palców lub w chorobach neurologicznych. Nie rozwiązuje trudności związanej z ubieraniem i schylaniem się.
Wskazówka egzaminacyjna: w takich pytaniach najpierw nazwij w myślach czynność ADL, która jest najbardziej prawdopodobnie ograniczona (tu: ubieranie – zakładanie skarpet), a dopiero potem dobierz pomoc, która usuwa konkretną barierę (tu: konieczność schylania się).
