KWALIFIKACJA SPO1 - CZERWIEC 2023

PYTANIE NR 29.
Podopieczny lubi grać w szachy, warcaby i karty. Organizując czas wolny zgodnie z zainteresowaniami podopiecznego należy zaproponować mu udział w zajęciach
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Szachy, warcaby i karty to aktywności oparte na grze i zabawie, dlatego odpowiada im ludoterapia.
Choreoterapia dotyczy ruchu i tańca, chromoterapia – oddziaływania barwami, a socjoterapia koncentruje się na treningu funkcjonowania społecznego, nie na samych grach.

Pełne wyjaśnienie:

Ludoterapia to forma oddziaływań, w której narzędziem jest gra i zabawa. Jeśli podopieczny lubi szachy, warcaby i karty, to organizując czas wolny zgodnie z jego zainteresowaniami należy zaproponować aktywność, która wykorzystuje właśnie gry – czyli zajęcia z ludoterapii. Taki wybór wspiera m.in. podtrzymywanie zainteresowań, aktywizację, ćwiczenie uwagi oraz pamięci, a także daje poczucie sprawczości i przyjemności.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • Choreoterapia – opiera się na ruchu, tańcu i pracy z ciałem. Byłaby trafna przy preferencjach typu taniec, gimnastyka, ćwiczenia rytmiczne, a nie przy grach planszowych i karcianych.
  • Socjoterapia – dotyczy planowych działań ukierunkowanych na rozwijanie umiejętności społecznych i funkcjonowania w grupie. Gry mogą czasem pojawić się jako narzędzie w grupie socjoterapeutycznej, ale sama treść pytania wskazuje na dobór zajęć zgodnych z hobby (gry), więc najwłaściwszą nazwą pozostaje ludoterapia.
  • Chromoterapia – odnosi się do oddziaływania barwami/kolorem. Nie jest to forma zajęć oparta na szachach, warcabach czy kartach, więc nie odpowiada opisanej aktywności.

W praktyce asystent osoby z niepełnosprawnością, proponując ludoterapię, może dobrać poziom trudności gier, zadbać o komfort (czas, oświetlenie, przerwy), bezpieczeństwo oraz o to, aby aktywność była dostosowana do możliwości i aktualnego samopoczucia podopiecznego.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Ludoterapia to forma pracy, w której wykorzystuje się grę i zabawę jako narzędzie wsparcia. Może obejmować gry planszowe, karciane, logiczne czy zręcznościowe. Celem bywa aktywizacja, podtrzymanie zainteresowań, ćwiczenie funkcji poznawczych oraz poprawa samopoczucia.
Najczęściej są to gry planszowe (np. szachy, warcaby), gry karciane, łamigłówki, proste gry edukacyjne i logiczne. Ważne jest dopasowanie zasad i czasu trwania do możliwości podopiecznego oraz traktowanie gry jako bezpiecznej, przyjemnej formy aktywizacji.
Bo są to gry o jasnych regułach, oparte na zabawie i rywalizacji w kontrolowanej formie. Wspierają koncentrację, planowanie i pamięć, a jednocześnie mogą być elementem relaksu. To dokładnie odpowiada idei ludoterapii, czyli terapii przez grę.
Ludoterapia skupia się na grze jako aktywności (dobór gier do zainteresowań i możliwości). Socjoterapia to z kolei działania ukierunkowane na funkcjonowanie społeczne: normy, komunikację, współpracę w grupie. Gra może wspierać socjoterapię, ale nie zawsze ją zastępuje.
Choreoterapia jest trafniejsza, gdy celem jest praca z ciałem, ruchem, rytmem, napięciem mięśniowym lub ekspresją emocji przez ruch. Sprawdzi się przy preferencjach typu taniec, ćwiczenia przy muzyce czy proste układy ruchowe. Przy grach planszowych właściwsza jest ludoterapia.
Chromoterapia odnosi się do oddziaływania barwami (kolorem) w celu poprawy samopoczucia. Nie jest to forma zajęć oparta na rozgrywkach, strategii czy zasadach gier. Jeśli zainteresowaniem podopiecznego są szachy, warcaby i karty, chromoterapia nie odpowiada na te preferencje.
Dobierz grę pod kątem: poziomu trudności, czasu rozgrywki, liczby zasad do zapamiętania, wymagań manualnych i wzrokowych. W razie potrzeby upraszczaj reguły, wprowadzaj przerwy i obserwuj zmęczenie. Cel to zaangażowanie i satysfakcja, nie maksymalna rywalizacja.
Tak. Wiele gier karcianych angażuje uwagę, zapamiętywanie, liczenie i planowanie. Regularne, krótkie sesje mogą być elementem aktywizacji i ćwiczeń poznawczych, o ile są dostosowane do możliwości podopiecznego i prowadzone w przyjaznej, niewykluczającej atmosferze.
Typowe błędy to: narzucanie aktywności niezgodnej z zainteresowaniami, zbyt długie zajęcia bez przerw, niedostosowanie poziomu trudności, brak uwzględnienia zmęczenia lub ograniczeń sensorycznych oraz traktowanie gry wyłącznie jako "testu", a nie źródła przyjemności i kontaktu.
Wskazówką są słowa kluczowe opisujące grę i zabawę: planszówki, karty, układanki, łamigłówki, turnieje gier. Gdy aktywność opiera się na rozgrywce i regułach gry, najczęściej właściwą odpowiedzią jest ludoterapia, a nie terapia ruchem czy kolorem.
info

Statystycznie 62% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

Źródła:

  • Słownik języka polskiego PWN – hasło "ludoterapia": https://sjp.pwn.pl/ (wyszukiwanie hasła: ludoterapia) - dostęp 2026-02-18
  • Wikipedia (PL) – "Ludoterapia": https://pl.wikipedia.org/wiki/Ludoterapia - dostęp 2026-02-18
  • Wikipedia (PL) – "Choreoterapia": https://pl.wikipedia.org/wiki/Choreoterapia - dostęp 2026-02-18

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z terapii zajęciowej dla opiekunów i asystentów osób z niepełnosprawnością
  • Słowniki/encyklopedie pedagogiki specjalnej i terapii (hasła: ludoterapia, socjoterapia, choreoterapia, chromoterapia)
  • Materiały dydaktyczne placówek (DPS/ŚDS) opisujące przykładowe formy aktywizacji i zajęć terapeutycznych

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego