Cel "poprawa uspołecznienia" oznacza wzmacnianie funkcjonowania społecznego: nawiązywania i podtrzymywania relacji, komunikowania się, respektowania zasad rozmowy, reagowania na innych oraz współuczestnictwa w aktywnościach. Dlatego kluczowe jest stworzenie sytuacji, w której podopieczny musi wchodzić w interakcje z innymi w bezpiecznych, kontrolowanych warunkach.
Odpowiedź "zorganizować dla podopiecznego grupowe spotkania telewizyjno-dyskusyjne" jest trafna, bo łączy dwa elementy:
- bazę motywacyjną (zainteresowanie programami TV),
- trening społeczny (dyskusja w grupie: słuchanie, zabieranie głosu, zgadzanie się/niezgadzanie, argumentowanie, kultura rozmowy).
Pozostałe propozycje są mniej adekwatne do celu:
- "zaproponować udział w projekcjach filmowych" może być aktywnością wspólną, ale bez komponentu rozmowy i moderowanej interakcji łatwo pozostaje biernym oglądaniem; nie gwarantuje ćwiczenia kompetencji społecznych.
- "wspólnie przeglądać telewizyjną ofertę programową" to głównie kontakt jeden na jeden z terapeutą i zadanie o charakterze informacyjnym; wspiera orientację i planowanie, ale słabiej rozwija funkcjonowanie w grupie.
- "wskazać wartości programów telewizyjnych" ma charakter dydaktyczno-oceniający; może wspierać edukację i refleksję, jednak nie zastępuje realnych interakcji z rówieśnikami/innymi uczestnikami i może nawet zmniejszać sprawczość podopiecznego, jeśli dominuje pouczanie.
W praktyce terapeuta może zwiększyć skuteczność spotkań grupowych, stosując proste techniki: ustalenie zasad dyskusji, rundki wypowiedzi, pytania otwarte, przydzielanie ról (np. prowadzący, osoba streszczająca) oraz podsumowanie, w którym uczestnicy nazywają emocje i wnioski. Tak zaplanowana aktywność realnie wspiera uspołecznienie.
