Opisane objawy (chwytanie się za gardło, duszność z wysiłkiem oddechowym, zaczerwienienie twarzy) sugerują zadławienie, czyli utrudniony przepływ powietrza przez drogi oddechowe na skutek ciała obcego. W pierwszej pomocy kluczowe jest rozróżnienie, czy poszkodowany jest przytomny i czy oddycha oraz czy kaszel jest efektywny.
Najpierw należy zachęcać do kaszlu, ponieważ kaszel jest naturalnym mechanizmem usuwania przeszkody. Jeśli kaszel nie przynosi efektu, a poszkodowany ma cechy nasilonej duszności, stosuje się uderzenia w okolicę międzyłopatkową. Celem jest wytworzenie krótkiego, silnego przepływu powietrza i przemieszczenie ciała obcego.
Odpowiedź "zachęcać do kaszlu i zastosować ucisk klatki piersiowej" jest problematyczna, bo uciski klatki piersiowej kojarzą się głównie z resuscytacją lub z innymi scenariuszami i nie są typowym pierwszym wyborem u przytomnej osoby, która nadal oddycha. Odpowiedź "prowadzić oddechy ratownicze i wezwać pogotowie" jest nieadekwatna na tym etapie, bo oddechy ratownicze wykonuje się, gdy poszkodowany nie oddycha lub dojdzie do utraty przytomności. Odpowiedź "zastosować ucisk nadbrzusza i wezwać pogotowie" może być rozważana w innych etapach algorytmu i u wybranych osób, ale w pytaniu wskazano, że poszkodowany oddycha (choć z wysiłkiem), a w pierwszej kolejności preferuje się działania mniej obciążające oraz zgodne z sekwencją: kaszel, uderzenia w plecy, dalsze techniki, a przy pogorszeniu stanu wezwanie pomocy i przygotowanie do RKO.
W praktyce opiekunka powinna także stale obserwować, czy stan się nie pogarsza (narastająca sinica, brak możliwości mówienia, zanik kaszlu, utrata przytomności). W razie pogorszenia należy niezwłocznie wezwać pomoc i przejść do kolejnych kroków zgodnie z aktualnym algorytmem pierwszej pomocy.
