Opis sytuacji wskazuje, że podopieczny jest niezadowolony, ponieważ nie może realizować swoich pasji. Pasje i zainteresowania zwykle wiążą się z rozwojem osobistym, poczuciem sensu, osiąganiem celów i wykorzystywaniem własnych możliwości. W typowych klasyfikacjach potrzeb (np. hierarchicznych ujęciach motywacji) taki obszar odpowiada potrzebom samorealizacji.
Dlaczego "potrzeby samorealizacji" są poprawne?
Samorealizacja dotyczy dążenia do pełnego rozwoju, uczenia się, twórczości, realizowania zainteresowań, a także poczucia, że robi się w życiu coś ważnego i zgodnego z własnymi wartościami. Jeżeli ktoś nie ma możliwości rozwijania pasji, może odczuwać frustrację i spadek dobrostanu właśnie z powodu niezaspokojenia tej potrzeby.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Potrzeby fizjologiczne – dotyczą podstawowego funkcjonowania organizmu (np. odpoczynku, jedzenia). W treści nie ma informacji o braku zaspokojenia tych obszarów.
- Potrzeby bezpieczeństwa – odnoszą się do ochrony, stabilizacji i przewidywalności. Niezadowolenie wynika z ograniczeń w rozwoju pasji, a nie z poczucia zagrożenia.
- Potrzeby przynależności i miłości – koncentrują się na relacjach, więziach i akceptacji. Pasje mogą być realizowane w grupie, ale sam brak możliwości ich wykonywania nie musi oznaczać izolacji społecznej.
Wskazówka egzaminacyjna: Zwróć uwagę na słowa-klucze w opisie. Terminy typu "pasje", "rozwój", "realizowanie siebie" najczęściej kierują do samorealizacji. Gdy problem dotyczy relacji i osamotnienia – częściej chodzi o przynależność, a gdy o lęk i niepewność – o bezpieczeństwo.
