Opisane objawy (trudności w połykaniu, dławienie i krztuszenie) wskazują na dysfagię, która u osób z chorobą Parkinsona może prowadzić do niedożywienia, odwodnienia oraz zachłyśnięć. Z punktu widzenia oceny potrzeb (najczęściej w odniesieniu do hierarchii potrzeb), w pierwszej kolejności dotyczą one obszaru najbardziej podstawowego.
Dlaczego "Fizjologiczne i bezpieczeństwa." jest poprawne?
Połykanie i przyjmowanie pokarmów należą do potrzeb fizjologicznych, bo warunkują przetrwanie i prawidłowe funkcjonowanie organizmu. Gdy podopieczny nie jest w stanie jeść bezpiecznie, pojawia się też realne zagrożenie (np. zakrztuszenie, aspiracja), co bezpośrednio wiąże się z potrzebą bezpieczeństwa. W praktyce terapeuta zajęciowy i zespół opiekuńczy muszą więc jednocześnie zadbać o możliwość przyjmowania pokarmu oraz o minimalizację ryzyka podczas posiłku.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "Afiliacji i bezpieczeństwa." – potrzeba afiliacji dotyczy więzi społecznych i przynależności. Problemem opisanym w pytaniu nie jest izolacja czy relacje, tylko czynność jedzenia oraz ryzyko związane z połykaniem.
- "Fizjologiczne i samorealizacji." – potrzeby samorealizacji są potrzebami wyższego rzędu (rozwój, osiągnięcia). Dysfagia nie wskazuje bezpośrednio na ten obszar; priorytetem pozostają potrzeby podstawowe i bezpieczeństwo.
- "Afiliacji i uznania." – uznanie (szacunek, status) oraz afiliacja mogą być ważne w funkcjonowaniu społecznym, ale nie wynikają bezpośrednio z ryzyka zakrztuszenia ani z trudności w zaspokajaniu głodu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawiają się problemy z jedzeniem, piciem, oddychaniem, snem lub wydalaniem, niemal zawsze dotyczy to potrzeb fizjologicznych. Jeżeli jednocześnie występuje ryzyko urazu, zachłyśnięcia lub innego zagrożenia, dołącza potrzeba bezpieczeństwa.
