W rozliczeniu za wykonany przegląd okresowy kluczowe jest, aby dokument potwierdzał sprzedaż usługi (kto, komu, co wykonał, za jaką kwotę) i umożliwiał ujęcie jej jako kosztu eksploatacji pojazdu lub maszyny w gospodarstwie. Taką rolę najczęściej spełnia faktura VAT – jest dokumentem rozliczeniowym za usługę i zawiera dane stron, zakres świadczenia oraz wartość należności.
Odpowiedź "paragon fiskalny" bywa kojarzona z zakupami, ale w praktyce jest przede wszystkim potwierdzeniem sprzedaży w obrocie detalicznym i nie zawsze zapewnia komplet danych potrzebnych do rozliczeń między podmiotami lub do uporządkowanej ewidencji kosztów w działalności.
"Druk kasa przyjmie (KP)" to dowód przyjęcia wpłaty gotówkowej. Potwierdza przepływ pieniędzy, ale sam w sobie nie opisuje w sposób pełny sprzedaży usługi (nie jest dokumentem sprzedaży), dlatego nie powinien być traktowany jako podstawa rozliczenia za wykonany przegląd.
"Kosztorys wykonania obsługi" to dokument o charakterze informacyjno-kalkulacyjnym. Może przedstawiać przewidywane prace i koszty, pomaga porównać oferty lub zaakceptować zakres napraw, ale nie potwierdza jeszcze, że usługa została wykonana i rozliczona.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać rozróżnienie:
- faktura – rozlicza sprzedaż/usługę,
- paragon – potwierdza sprzedaż detaliczną,
- KP – potwierdza przyjęcie gotówki,
- kosztorys – wycenia lub opisuje planowane czynności.