W klasyfikacji rzeczowej (przyporządkowaniu do działu rzeczowego) decydujące są cechy opisujące temat i zawartość nagrania. Dlatego jako podstawa kwalifikowania mogą występować dane, które mówią "o czym" jest materiał i "z jakiego okresu" pochodzi.
Odpowiedź "sygnatura nagrania." jest właściwa, ponieważ sygnatura pełni przede wszystkim funkcję identyfikatora: służy do jednoznacznego oznaczenia jednostki/obiektu i umożliwia jego odszukanie w ewidencji lub w magazynie. Sygnatura nie opisuje treści ani problematyki, więc nie jest naturalnym kryterium przyporządkowania do działu rzeczowego.
Pozostałe odpowiedzi są typowymi danymi pomocnymi przy kwalifikowaniu:
- "tytuł nagrania." – zwykle streszcza tematykę i pomaga wskazać właściwe hasło/klasę w układzie rzeczowym.
- "regestr treści nagrania." (poprawniej: rejestr) – opis lub spis treści dostarcza informacji merytorycznych, a więc wspiera decyzję o dziale rzeczowym.
- "zakres chronologiczny." – datowanie nie zawsze przesądza o temacie, ale jest ważnym elementem charakterystyki i w praktyce bywa używane przy porządkowaniu, zwłaszcza gdy układ rzeczowy jest powiązany z okresem lub etapem działań.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o klasyfikację rzeczową odróżniaj "co mówi o treści" (tytuł, opis, rejestr treści, słowa kluczowe, datowanie) od "co tylko identyfikuje" (sygnatura, numer inwentarzowy). Negacja "nie jest" wymaga szczególnej uwagi.