Podstawą rozliczenia budowy z inwestorem jest dokument, który pokazuje ile robót faktycznie wykonano (w jakiej ilości, w jakim zakresie), aby można było policzyć wartość wykonanych prac zgodnie z umową i przyjętymi stawkami. Taką funkcję pełni księga obmiaru: jest to ewidencja obmiarów, czyli zarejestrowanych ilości wykonanych robót (np. m3 betonu, kg stali zbrojeniowej, m2 deskowania).
Pozostałe propozycje nie są właściwą podstawą rozliczeń:
- Dziennik budowy opisuje przebieg procesu budowlanego: ważne zdarzenia, wpisy uczestników, przerwy, uwagi. Jest bardzo istotny dowodowo i organizacyjnie, ale nie służy do wykazywania ilości robót jako podstawy finansowego rozliczenia.
- Książka obiektu (w praktyce kojarzona z dokumentacją użytkowania/utrzymania) dotyczy etapu eksploatacji obiektu. Nie jest narzędziem do rozliczania robót w trakcie realizacji budowy.
- Harmonogram budowy to plan czasowy i organizacyjny (kolejność, terminy, zależności). Może wspierać kontrolę postępu, ale nie zastępuje obmiaru i nie jest dokumentem rozliczeniowym.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się słowo "rozliczenie" i chodzi o rozliczenie zakresu wykonanych prac, szukaj odpowiedzi związanej z ilością robót (obmiar, zestawienie obmiarów). Dokumenty opisowe lub planistyczne najczęściej nie są bezpośrednią podstawą do wyceny wykonania.