Sterylizacja parą wodną (wilgotne gorąco) jest w praktyce placówek ochrony zdrowia metodą pierwszego wyboru dla wielu wyrobów medycznych, w tym bielizny operacyjnej oraz większości narzędzi chirurgicznych wykonanych z materiałów odpornych na działanie wysokiej temperatury i wilgoci. Para wodna skutecznie przenosi ciepło, a proces prowadzony w sterylizatorze parowym (autoklawie) pozwala na osiągnięcie warunków niszczących drobnoustroje, w tym formy przetrwalnikowe.
Odpowiedź "parą wodną" jest więc właściwa, ponieważ opisuje najbardziej rozpowszechniony i podstawowy sposób sterylizacji w centralnej sterylizatorni, gdy nie ma przeciwwskazań materiałowych. W praktyce oznacza to, że jeśli narzędzia i tekstylia mogą być poddane wilgotnemu gorącu, to ta metoda jest preferowana ze względu na skuteczność i standardowy charakter procesu.
Pozostałe odpowiedzi dotyczą metod, które zwykle dobiera się wtedy, gdy sterylizacja parowa nie jest możliwa:
- "plazmowa" (np. z użyciem nadtlenku wodoru) jest metodą niskotemperaturową przeznaczoną dla wyrobów wrażliwych na temperaturę i wilgoć; nie jest podstawową metodą dla bielizny operacyjnej.
- "formalinowa" to metoda chemiczna/gazowa, stosowana obecnie w ograniczonym zakresie z uwagi na właściwości substancji i wymagania bezpieczeństwa; nie stanowi podstawowej metody dla narzędzi i tekstyliów.
- "tlenkiem etylenu" to sterylizacja gazowa dla materiałów termowrażliwych, wymagająca specyficznych warunków prowadzenia procesu i napowietrzania; z definicji jest alternatywą, a nie metodą podstawową dla wsadów odpornych na parę.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawiają się tekstylia operacyjne i klasyczne narzędzia chirurgiczne, a nie ma wzmianki o wrażliwości na temperaturę lub wilgoć, najczęściej właściwym wyborem jest sterylizacja parowa.
