W polskim systemie prawa katalog podstawowych uprawnień pracownika ochrony powinien wynikać z aktu rangi ustawowej, ponieważ to ustawa wprowadza uprawnienia, obowiązki oraz granice ingerencji w prawa i wolności osób. Dlatego właściwym źródłem jest ustawa o ochronie osób i mienia, która reguluje zasady wykonywania ochrony, status pracowników ochrony oraz ramy ich działań.
Odpowiedź wskazująca Konstytucję jest nieadekwatna, bo Konstytucja formułuje podstawowe zasady ustroju i prawa obywatelskie, ale nie tworzy szczegółowych, zawodowych uprawnień dla konkretnych grup (takich jak pracownicy ochrony). Może wyznaczać standardy ochrony praw jednostki, jednak nie zastępuje ustaw branżowych.
Odpowiedź z rozporządzeniem Rady Ministrów jest typową pułapką: rozporządzenie może opisywać szczegółowy tryb postępowania lub techniczne warunki realizacji zadań, ale jest aktem wykonawczym. Zasadniczo działa "pod ustawą" i nie powinno samodzielnie kreować podstawowego katalogu uprawnień, tylko je uszczegóławiać w granicach delegacji ustawowej.
Kodeks postępowania cywilnego reguluje procedurę cywilną (działanie sądów i stron w sprawach cywilnych). Nie jest to akt przeznaczony do definiowania kompetencji pracownika ochrony w obiekcie czy na terenie chronionym, więc wybór tej odpowiedzi wynika zwykle z mylenia "postępowania" procesowego z "postępowaniem interwencyjnym" w ochronie.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli pytanie dotyczy "podstawowych uprawnień" zawodu, najpierw szukaj ustawy regulującej daną działalność. Dopiero potem analizuj rozporządzenia (procedury, szczegóły) i kodeksy (ogólne dziedziny prawa).
