KWALIFIKACJA TDR1 - CZERWIEC 2018

PYTANIE NR 1.
Pojazdy kategorii N1 o masie nieprzekraczającej 2 ton uważa się za pojazdy terenowe, jeżeli bez przyczepy mają zdolność pokonywania wzniesień o nachyleniu co najmniej
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dla pojazdów kategorii N1 o masie nieprzekraczającej 2 ton, aby uznać je za pojazdy terenowe (w sensie homologacyjnym), wymagane jest spełnienie m.in. kryterium zdolności pokonywania wzniesień bez przyczepy na poziomie co najmniej 30%.
Wartość 25% dotyczy innego progu masy (powyżej 2 ton), stąd bywa mylona.

Pełne wyjaśnienie:

W pytaniu sprawdzana jest znajomość kryterium homologacyjnego, które pozwala zakwalifikować pojazd kategorii N1 (pojazd do przewozu ładunków) jako pojazd terenowy. Dla pojazdów N1 o masie nieprzekraczającej 2 ton jednym z warunków jest to, aby bez przyczepy miały zdolność pokonywania wzniesień o nachyleniu co najmniej 30%.

Nachylenie podane w procentach oznacza stosunek przyrostu wysokości do odcinka poziomego, wyrażony w %. Przykładowo 30% to nie "30 stopni", tylko nachylenie opisane tangensem 0,30 (w przybliżeniu ok. 16,7°). W praktyce ta wartość jest wykazywana w badaniach i dokumentacji w procesie homologacji.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?

  • "25%" to typowa pułapka: taki próg wiąże się z innym przypadkiem (dla pojazdów N1 o masie powyżej 2 ton). Jeśli nie zauważy się granicy 2 t, łatwo przenieść niewłaściwą wartość.
  • "35%" i "40%" kuszą intuicją "terenowy = większe wymagania". W tym pytaniu trzeba jednak odtworzyć konkretną wartość z definicji, a nie zgadywać "im więcej, tym lepiej". Zawyżenie progu nie jest równoważne z prawidłową definicją.

Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj rozróżnienie do 2 ton → 30% oraz powyżej 2 ton → 25%. Najczęstszy błąd wynika z pomieszania tych dwóch progów masy.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To formalna klasyfikacja wynikająca z przepisów homologacyjnych, a nie potoczne określenie "4x4". Pojazd musi spełnić zestaw wymagań (m.in. zdolność pokonywania wzniesień oraz warunki techniczne/geometryczne), aby został uznany za terenowy w dokumentacji.
Dla pojazdów N1 o masie nieprzekraczającej 2 ton wymagane jest, aby bez przyczepy potrafiły pokonać wzniesienie o nachyleniu co najmniej 30%. To konkretny próg definicyjny, często mylony z wartością 25% dla innego zakresu masy.
Próg 2 ton rozdziela dwa zestawy wymagań w definicji pojazdu terenowego N1. Dla lżejszych pojazdów (do 2 t) wymagane jest 30% nachylenia, a dla cięższych (powyżej 2 t) próg nachylenia jest inny. Egzamin często sprawdza to rozróżnienie.
Nie. Nachylenie w % opisuje stosunek "w górę" do "w poziomie" (np. 30 m w górę na 100 m w poziomie). Kąt w stopniach jest inną miarą. W praktyce 30% odpowiada mniej więcej 16,7°, więc nie wolno mechanicznie zamieniać procentów na stopnie.
Nie. Napęd 4x4 może pomagać spełnić wymagania, ale o statusie "terenowy" decydują kryteria homologacyjne. Oprócz napędu liczą się m.in. zdolność pokonywania wzniesień bez przyczepy oraz inne warunki techniczne przewidziane w definicji.
Najczęściej myli się progi: wybiera się 25% zamiast 30%, bo nie zauważa się granicy 2 t. Drugi błąd to utożsamienie 30% z 30°. Trzeci to zgadywanie "terenowy = najwyższa wartość", czyli wybór 35% lub 40% bez znajomości definicji.
Ucz się parą: do 2 t → 30%, powyżej 2 t → 25%. Pomaga skojarzenie, że lżejszy pojazd ma "ostrzejszy" wymóg podjazdu. Na egzaminie zawsze najpierw sprawdź w treści, czy masa jest "do 2 t", czy "powyżej 2 t".
Przede wszystkim w procesie homologacji i w dokumentacji pojazdu (parametry techniczne, badania). Dla użytkownika flotowego ma to znaczenie przy doborze pojazdów do zadań w trudnym terenie oraz przy weryfikacji, czy pojazd spełnia formalne warunki danej kategorii.
Kategoria N1 dotyczy pojazdów zaprojektowanych do przewozu ładunków o DMC do 3,5 t. Informacja o kategorii pojazdu pojawia się w dokumentach homologacyjnych i rejestracyjnych. Na egzaminie zwykle wystarczy rozumieć, że N1 to "dostawcze/ciężarowe do 3,5 t".
Tak, bo kryterium nachylenia dotyczy zdolności pojazdu do pokonywania wzniesień bez przyczepy. To ogranicza interpretację i wskazuje, że chodzi o parametr samego pojazdu w badaniu/homologacji, a nie o zachowanie zestawu z przyczepą.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 39% zdających egzamin. bardzo trudne

Źródła:

  • Dyrektywa 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r. ustanawiająca ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep, Załącznik II, pkt 4.1, EUR-Lex: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32007L0046 (dostęp 2026-02-27)
  • Rozporządzenie (UE) 2018/858 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2018 r. w sprawie homologacji i nadzoru rynku pojazdów silnikowych oraz ich przyczep, EUR-Lex: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32018R0858 (dostęp 2026-02-27)
  • Kontekst zadania (informacja podana w materiale wejściowym): implementacja do prawa polskiego przez rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie homologacji typu pojazdów samochodowych i przyczep (tekst jednolity wskazany jako Dz.U. 2005 poz. 2010 z późn. zm.)

Materiały:

  • Tekst Dyrektywy 2007/46/WE (Załącznik II – definicje/kryteria pojazdów terenowych)
  • Tekst Rozporządzenia (UE) 2018/858 (ramy homologacji i odniesienia do definicji kategorii)
  • Podręczniki/opracowania do kwalifikacji z eksploatacji środków transportu drogowego: dział homologacja i klasyfikacja pojazdów

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego