W zaporach budowanych z pojemników (np. worków, zbiorników lub modułów ustawianych warstwowo) kluczowe jest to, że konstrukcja jest projektowana do napełnienia cieczą. W praktyce górnictwa podziemnego napełnienie wodą zapewnia odpowiednią masę, dociążenie i dopasowanie się elementów do podłoża oraz sąsiednich pojemników. Dzięki temu zapora jest stabilna i może skutecznie pełnić swoją funkcję w wyrobisku (zależnie od przeznaczenia: odcięcie, zabezpieczenie rejonu, ograniczenie rozprzestrzeniania się zagrożenia).
Odpowiedź "gliną" jest nieprawidłowa, ponieważ glina to materiał plastyczny używany raczej do uszczelnień i prac typowo ziemnych/obwałowań, a nie do standardowego napełniania pojemników przewidzianych do zalewania. Może też utrudniać równomierne wypełnienie i nie daje typowego efektu wynikającego z użycia cieczy.
Odpowiedź "pyłem" jest błędna: pył nie zapewnia stabilnego i przewidywalnego dociążenia w pojemnikach, może się przesypywać, pylące frakcje są kłopotliwe w transporcie i wypełnianiu, a sam materiał nie jest typowym medium dla zapór pojemnikowych. Dodatkowo pyły mogą wiązać się z innymi zagrożeniami eksploatacyjnymi, więc ich wybór "na zaporę" bywa mylący.
Odpowiedź "piaskiem" również jest nieprawidłowa: choć piasek bywa materiałem do zasypek i obciążeń, to w przypadku zapory z pojemników wskazanie na wodę wynika z konstrukcji i przeznaczenia takich elementów. Wypełnienie piaskiem zmienia sposób pracy pojemników i nie odpowiada rozwiązaniu rozpoznawanemu na fotografii jako zapora przeznaczona do zalania.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawiają się "pojemniki" tworzące zaporę, najpierw rozpoznaj, czy chodzi o moduły do napełniania cieczą. Wtedy poprawna odpowiedź zwykle dotyczy medium płynnego, a nie materiału sypkiego.
