W instalacjach energetyki odnawialnej, szczególnie w układach solarnych, jako czynnik roboczy często stosuje się roztwór glikolu z wodą. Taki płyn ma zapewnić ochronę przed zamarzaniem w warunkach niskich temperatur, a więc jednym z kluczowych parametrów eksploatacyjnych jest temperatura zamarzania (krzepnięcia) roztworu.
Odpowiedź "badania temperatury zamarzania glikolu" wskazuje na typową czynność serwisową: pobiera się niewielką próbkę płynu i za pomocą przyrządu (w praktyce spotyka się przyrządy pozwalające ocenić zależność stężenia glikolu i temperatury krzepnięcia) sprawdza, czy instalacja ma zachowany wymagany margines bezpieczeństwa. Jeżeli wynik jest niewystarczający, w praktyce rozważa się korektę stężenia lub wymianę płynu zgodnie z instrukcją eksploatacji.
Pozostałe odpowiedzi odnoszą się do innych grup pomiarów i innych przyrządów:
- "pomiaru prędkości wiatru" dotyczy anemometrów i czujników meteorologicznych; to pomiar zjawiska atmosferycznego, a nie parametru cieczy roboczej.
- "badania współczynnika przewodzenia gruntu" wiąże się z geotechniką i oceną parametrów gruntu (np. dla dolnych źródeł), wymaga innej metody i aparatury niż szybki test płynu.
- "pomiaru natężenia promieniowania słonecznego" dotyczy pyranometrów lub czujników nasłonecznienia; to również pomiar środowiskowy, nie laboratoryjno-serwisowa ocena roztworu glikolu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści jest "przyrząd pokazany na rysunku", kluczowa jest identyfikacja funkcji (czy mierzy ciecz, temperaturę/krzepnięcie, czy parametry pogody). W OZE oprócz czujników pogodowych bardzo często spotyka się narzędzia do kontroli mediów roboczych (płynów i ich właściwości), bo od nich zależy niezawodność pracy instalacji w sezonie zimowym.
