KWALIFIKACJA GIW2 - STYCZEŃ 2016

PYTANIE NR 30.
Pokład węgla kamiennego o grubości do 1,2 m, którego strop bezpośredni stanowią skały plastyczne, zaliczone do klasy IV (wg W. Budryka) może być wybierany systemem ścianowym z
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W systemie ścianowym dobór sposobu kierowania stropem zależy m.in. od grubości pokładu i własności stropu bezpośredniego.
Przy pokładzie do 1,2 m oraz stropie plastycznym (klasa IV) właściwym rozwiązaniem jest takie prowadzenie, aby strop mógł się kontrolowanie ugiąć, zamiast wymuszać zawał lub podsadzkę.

Pełne wyjaśnienie:

W eksploatacji ścianowej kluczowe jest dopasowanie sposobu kierowania stropem do warunków geologiczno‑górniczych. Informacje w treści (grubość pokładu do 1,2 m oraz strop bezpośredni zbudowany ze skał plastycznych, zaklasyfikowanych do klasy IV) wskazują na sytuację, w której strop ma tendencję do odkształceń, a nie do gwałtownego, kruchego obrywania.

Odpowiedź "ugięciem się stropu" pasuje do warunków, w których celem jest kontrolowane odkształcanie i stopniowe przejmowanie obciążeń przez obudowę, bez dążenia do natychmiastowego tworzenia zawału. W skałach plastycznych istotne jest ograniczanie nieprzewidywalnych zjawisk w stropie i utrzymanie przekroju wyrobiska w rejonie ściany.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie są właściwe w tym ujęciu?

  • "podsadzka pełna" to rozwiązanie wymagające dostarczania i wbudowywania materiału podsadzkowego. Stosuje się je w innych uwarunkowaniach technologicznych i organizacyjnych; nie jest domyślnym wyborem tylko dlatego, że pokład jest cienki.
  • "zawał całkowity" zakłada doprowadzenie do pełnego zawału stropu za obudową. W przypadku stropu plastycznego opis warunków wskazuje raczej na zachowanie odkształceniowe, a nie na "czyste" obrywanie i zawał jako preferowany mechanizm.
  • "zawał częściowy" również opiera się na kontrolowanym obrywaniu/zawalaniu w pewnym zakresie; przy wskazaniu na strop plastyczny i określoną klasę lepszym skojarzeniem technologicznym jest dopuszczenie do ugięcia, a nie projektowanie procesu zawałowego.

Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach tego typu czytaj warunki w kolejności: grubość pokładu → rodzaj stropu bezpośredniego → klasa/ocena geomechaniczna. Dopiero potem dobieraj sposób kierowania stropem (ugięcie, zawał, podsadzka), zamiast wybierać najczęściej spotykaną metodę.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To sposób prowadzenia ściany, w którym dopuszcza się kontrolowane odkształcanie (ugięcie) warstw stropu nad wyrobiskiem, tak aby obciążenia były przejmowane stopniowo. Celem jest stabilna praca obudowy i ograniczenie niekontrolowanego obrywania.
Cienki pokład ogranicza możliwe rozwiązania techniczne (urabianie, transport, obudowa) i zmienia warunki pracy obudowy. Dlatego w pytaniach egzaminacyjnych grubość bywa "filtrującym" parametrem, który zawęża dobór metod kierowania stropem.
Skały plastyczne częściej odkształcają się niż krucho pękają. To wpływa na mechanizm obciążania obudowy i na przebieg deformacji stropu. W konsekwencji metody oparte na czystym zawałowaniu mogą nie odzwierciedlać typowego zachowania takiego stropu.
Strop bezpośredni to warstwy skalne znajdujące się bezpośrednio nad wyrobiskiem (nad pokładem w rejonie ściany). Jego własności decydują o tym, jak szybko i w jaki sposób strop będzie się deformował oraz jak będzie obciążał obudowę.
Różnica dotyczy zakresu i sposobu doprowadzenia do obrywania stropu za frontem ściany. Zawał całkowity oznacza pełne zawałowanie przestrzeni poeksploatacyjnej, a częściowy – zawał w ograniczonym zakresie. Na egzaminie zawsze odnosimy to do warunków stropu i technologii.
Podsadzkę pełną stosuje się, gdy technologia i organizacja robót przewidują wypełnianie przestrzeni poeksploatacyjnej materiałem podsadzkowym, np. z powodów ochrony powierzchni, ograniczania deformacji lub szczególnych wymagań prowadzenia robót. To rozwiązanie bardziej złożone logistycznie niż zawał.
Wskazówkami są sformułowania typu "system ścianowy z …" oraz warunki opisujące strop (rodzaj skał, klasa, własności) i często grubość pokładu. Zestaw odpowiedzi zwykle zawiera: ugięcie, zawał, podsadzkę – czyli typowe warianty kierowania stropem.
Taki zapis ma "zakodować" ocenę geomechaniczną stropu i zasugerować jego zachowanie (np. większą podatność na odkształcenia). W praktyce klasyfikacje pomagają porównywać warunki i dobierać technologię. Na egzaminie trzeba powiązać klasę z właściwą metodą prowadzenia stropu.
Najczęstszy błąd to wybór "zawału całkowitego" z przyzwyczajenia, bez czytania warunków stropu. Drugi błąd to pominięcie kluczowego opisu (np. "skały plastyczne"), a trzeci – traktowanie podsadzki jako odpowiedzi "bezpieczniejszej", mimo że nie wynika ona z treści zadania.
Najlepiej tworzyć tabelę skojarzeń: warunki stropu (plastyczny/kruchy, klasa, skłonność do obrywania) → metoda kierowania (ugięcie/zawał/podsadzka). Następnie rozwiązywać serie zadań i zawsze uzasadniać wybór jednym zdaniem z treści pytania.
info

Około 60% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

Materiały:

  • Skrypty i podręczniki z technologii eksploatacji podziemnej (systemy ścianowe, kierowanie stropem)
  • Materiały dydaktyczne z geomechaniki górniczej (własności skał, klasyfikacje stropu)
  • Instrukcje zakładowe dotyczące doboru sposobu kierowania stropem w ścianach (jeśli dostępne dla ucznia/stanowiska szkoleniowego)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego