W mechanice (także w montażu elementów optycznych) wyróżnia się połączenia rozłączne i nierozłączne. Rozłączne to takie, które da się rozebrać i ponownie złożyć, nie powodując trwałego uszkodzenia łączonych części ani samego sposobu mocowania.
Śrubowe są klasycznym przykładem połączeń rozłącznych: elementy utrzymuje siła docisku/naprężenia śruby, a demontaż polega na odkręceniu. W praktyce optycznej jest to ważne, bo umożliwia serwis (czyszczenie, wymianę soczewki, regulację) bez niszczenia oprawy.
Kitowe (klejowe) polegają na spajaniu powierzchni kitem/klejem. Aby rozdzielić elementy, zwykle trzeba naruszyć warstwę spoiwa (a czasem ogrzać/rozpuścić), co w typowej klasyfikacji traktuje się jako połączenie nierozłączne.
Zagniatane wykorzystują trwałe odkształcenie materiału (np. zagięcie kołnierza oprawy). Demontaż wymaga odgięcia/rozgięcia, czyli ingerencji w element oprawy i często jego uszkodzenia lub pogorszenia parametrów mocowania, dlatego nie są uznawane za rozłączne.
Zaciskane w różnych źródłach mogą być różnie interpretowane: czasem traktuje się je jako rozłączne (bo można poluzować zacisk), a czasem jako praktycznie nierozłączne w danej technologii wykonania. Na potrzeby tego pytania za rozłączne wskazano połączenia śrubowe jako najbardziej jednoznaczny, podręcznikowy przykład.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie jest ogólne i dotyczy "połączeń rozłącznych", wybieraj rozwiązanie najbardziej standardowe i jednoznaczne definicyjnie.
