Spoina pachwinowa to spoina, którą wykonuje się w narożu łączonych elementów. Najczęściej spotkasz ją w praktyce montażowej w złączach teowych (jeden element dospawany prostopadle do drugiego) oraz w złączach zakładkowych. Jej kluczową cechą rozpoznawczą jest geometria: w przekroju poprzecznym ma ona kształt zbliżony do trójkąta, a materiał spoiny "wypełnia" kąt pomiędzy elementami.
W zadaniu należy porównać fotografie/rysunki oznaczone literami i wskazać tę ilustrację, na której:
- widać układ elementów tworzących naroże (np. kąt prosty w złączu teowym),
- spoina znajduje się w tym narożu, a jej lico biegnie wzdłuż krawędzi styku,
- złącze nie jest typowym złączem doczołowym dwóch elementów w jednej płaszczyźnie.
Odpowiedź "B" jest poprawna, ponieważ odpowiada przedstawieniu połączenia spawanego wykonanego właśnie spoiną pachwinową, czyli taką, która łączy elementy w narożu i ma charakterystyczny przekrój trójkątny.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, ponieważ odpowiadają innym rodzajom połączeń lub innemu położeniu spoiny, np. sytuacji, w której elementy są łączone w jednej płaszczyźnie (częściej kojarzone ze spoiną czołową) albo gdzie spoina nie wypełnia naroża i nie tworzy typowego "narożnego" połączenia. Typowym błędem na egzaminie jest ocenianie wyłącznie wyglądu lica (wypukłość/szerokość) bez sprawdzenia, jak ułożone są względem siebie elementy i czy spoina rzeczywiście znajduje się w kącie pomiędzy nimi.
Wskazówka egzaminacyjna: szukaj najpierw geometrii złącza (T/zakładka/naroże), a dopiero potem analizuj kształt spoiny. To najszybsza droga do odróżnienia spoin pachwinowych od innych.
