Połączenie wielowypustowe jest rozwiązaniem typu wał–piasta, w którym na obwodzie wału wykonuje się wiele wypustów (zębów), a w piaście odpowiadające im rowki. Dzięki temu moment obrotowy przenoszony jest przez boczne powierzchnie wielu wypustów, co zwykle pozwala na:
- większą nośność niż przy pojedynczym wpuscie,
- lepsze osiowanie i prowadzenie piasty,
- możliwość częstego demontażu/montażu (w zależności od wykonania i pasowania).
W zadaniu poprawna jest odpowiedź "D", bo przedstawia geometrię typową dla wielowypustu: widoczne są liczne, powtarzalne wypusty/rowki rozmieszczone dookoła osi wału, współpracujące z odpowiednim gniazdem w piaście.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, ponieważ pokazują inne rodzaje połączeń, w których brakuje kluczowej cechy wielowypustu, czyli wielu wypustów przenoszących moment. Najczęstsze pomyłki dotyczą utożsamiania wielowypustu z:
- połączeniem wpustowym (zwykle jeden element wpustowy i jedno wyraźne gniazdo),
- połączeniem wielokątnym (profil o kilku płaskich ściankach zamiast wielu wypustów),
- innym rozwiązaniem kształtowym przenoszącym moment, ale bez charakterystycznych powtarzalnych zębów.
Wskazówka egzaminacyjna: szukaj na rysunku powtarzalnego uzębienia na obwodzie wału i odpowiadającego mu profilu w piaście. Jeśli widzisz tylko jeden wpust/rowek albo kilka płaszczyzn profilu, to nie jest to typowy wielowypust.