Połykanie pasty do zębów zawierającej fluor może prowadzić do nadmiernej podaży fluoru. U dzieci ma to szczególne znaczenie, ponieważ w okresie kształtowania się szkliwa zębów stałych zbyt duża ilość fluoru może zaburzać proces mineralizacji. Skutkiem jest fluoroza, która najczęściej objawia się zmianami w wyglądzie szkliwa (np. białawymi plamkami), a w cięższych przypadkach większymi przebarwieniami i defektami.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "Próchnicy." Fluor jest składnikiem wykorzystywanym w profilaktyce próchnicy (w odpowiednich dawkach i przy prawidłowym stosowaniu). Samo połykanie pasty nie jest typową przyczyną próchnicy; ryzyko próchnicy wiąże się raczej z dietą, higieną i obecnością bakterii, a nie z nadmiarem fluoru.
- "Krzywicy." Krzywica jest związana głównie z zaburzeniami gospodarki wapniowo-fosforanowej i niedoborem witaminy D. Nie jest typowym następstwem połykania pasty z fluorem.
- "Fenyloketonurii." Fenyloketonuria to wrodzona choroba metaboliczna uwarunkowana genetycznie. Nie powstaje w wyniku połknięcia pasty do zębów ani ekspozycji na fluor.
W praktyce opiekuńczej kluczowe jest nadzorowanie szczotkowania przez małe dzieci i stosowanie ilości pasty adekwatnej do wieku, aby ograniczyć ryzyko jej połykania. W pytaniu sprawdzana jest umiejętność powiązania nadmiernej ekspozycji na fluor z jej charakterystyczną konsekwencją u dzieci, czyli fluorozą.