W planowaniu zakupów podopiecznej mieszkającej w domu pomocy społecznej kluczowe jest to, że nie cała emerytura pozostaje na swobodne wydatki. Zasadą jest, że mieszkaniec ma do dyspozycji określoną część swojego dochodu na potrzeby osobiste (np. drobne zakupy, środki higieniczne, prasa, niewielkie przyjemności), a reszta jest przeznaczana na odpłatność za pobyt oraz inne należności.
W tym zadaniu przyjęto regułę 30% dochodu jako kwotę, której miesięczne wydatki osobiste nie mogą przekroczyć. Obliczenie jest proste:
- dochód (emerytura): 1000 zł,
- 30% z 1000 zł = 0,30 × 1000 zł = 300 zł.
Dlatego poprawną odpowiedzią jest 300 zł.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 200 zł – odpowiadałoby 20% dochodu; jest zbyt niskie w stosunku do reguły 30%.
- 100 zł – odpowiadałoby 10% dochodu; to wynik zaniżony, często wybierany przez osoby, które "na oko" przyjmują, że kwota do dyspozycji jest niewielka.
- 400 zł – odpowiadałoby 40% dochodu; to wynik zawyżony, zwykle pojawia się przy pomyleniu procentu lub przyjęciu błędnej zasady.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się stała część dochodu, najpierw ustal procent (np. 30%), zamień go na ułamek dziesiętny (0,30) i dopiero wykonaj mnożenie. Unikniesz wtedy zgadywania na podstawie "realistycznie brzmiących" kwot.
